Valley of Fire

Vrijdag in de vroege ochtend ben ik met de WAX bus naar de luchthaven getrokken om de huurwagen af te halen. TIP: Haal je huurwagen af op de luchthaven in Vegas, op de Strip of downtown betaal je gemakkelijk meer dan het dubbele. Een mooi witte Amerikaanse slee was onze rijtuig voor 2 dagen. We zijn dan direct vertrokken naar de Valley of Fire. Oorspronkelijk stond Red Rock Canyon  op de planning, maar vermits iedereen daar naartoe gaat en de meeste reisgidsen weinig aandacht geven aan de Valley of Fire, hebben we die gekozen. Dat was absoluut geen verkeerde keuze!

Na een uurtje rijden kwamen we aan in de vallei en wisten we meteen waar de naam vandaan komt. Het visitor center gaf ons een mooie indruk van de fauna en flora in deze desolate regio. Van tarantulla's naar kleine eekhoorns, allemaal dingen die we niet verwacht hadden. 50.000 levende wezens per vierkante mile. Ongelofelijk! We zijn veel langer gebleven dan gepland, hebben de lunch overgeslagen en zijn dan tegen de 18u terug in Vegas geland. Wat een fijne ervaring, na de kitch van Vegas. Eindelijk iets "echt"... :-)

 

De avond dan maar rustig in het hotel gebleven.  Vegas gaat ons bijblijven als een boeiende stad in the middle of nowhere, met niets dat echt is. Het is een Disneyland voor volwassenen met een overdaad aan drank, gokmachines en luxueuze hotels. Ik heb beroepshalve al duizend hotels gezien en bezocht, maar de schaal van de hotels in Vegas is totaal nieuw voor mij. Het enige passende woord is DECANDENT! Maar het is niet niet onaangenaam. Het is er mega clean als in Disney, maar met een ander soort entertainment. Vroeger had ik vaak gehoord dat Vegas goedkoop is en dat alles betaald wordt met het gokken. Wel, ik zeg dat Vegas ontzettend duur is en dat er belachelijk veel geld vergokt wordt. Als de minimum inzet voor een spelletje 25$ of 50$ van 25 seconden is, dan denk ik toch dat er nog steeds veel mensen zijn met te veel geld. Goeie zaak is nu wel dat ik me niet meer schuldig voel als ik een fles wijn koop van 40$ waar ik met goeie vrienden een paar uur van kan genieten.

Tijdens het weekend geen tijd voor blogposts

Oops het is alweer zondagavond en we zitten ondertussen in Seattle. De afgelopen drie dagen zijn erg druk geweest. Ik probeer vanavond nog een beetje te schrijven. Alles super hier, met veel nieuwe indrukken die we opgedaan hebben en de vele ontzettend mooie landschappen die we hebben gezien.

Woensdag Frank's Dag!

Even kort de dag schetsen in foto's. Woensdag dan de bus genomen tot aan de Miracle Mile shopping en waar wat rond gelopen en wat souvenirs gekocht. Gaan kijken in de lobby van de Cosmopilitan (heel futuristisch met alles vol videoschermen aan de receptie) en de Bellagio (wat een sjiek kot is me dat!) en tegen de avond dan naar Frank Sinatra.

In de Bellagio is er blijkbaar een chocoladefontein en lekker ijs aan een betaalbare prijs (in vergelijking met de rest van Vegas hier). De binnentuin (conservatory) is fantastisch mooi in een Halloween thema gestoken.

Met onze buskaart kunnen we nu hop-on hop-off doen met de lijnbussen, hoera!

's avonds zijn we dan 2 small Pizza's (wij zouden dat in België MEGA MONSTER pizza's noemen) gaan eten voor 3 personen in Grimaldi's Pizzeria in de Palazzo, waar ook de show van Frank plaats vond. De show was super!

Nadien nog een slaapmutsje gedronken op ons terras hier van Tom's Urban in het hotel en dan vroeg gaan slapen. 

langzaam door de jetlag breken

Zo, dag 3 vandaag en we zijn eindelijk eens op een min of meer deftig uur (6u50) wakker geworden na 6u slapen. Wat hebben we gisteren gedaan? Waar moet ik beginnen? HELP...
We hebben ons niet verveeld.

Vertrokken om 6u30 voor een vlucht door de Grand Canyon Met Grand Canyon Scenic Airlines. Busje ons komen halen, overstappen op een grotere bus en dan naar de terminal 30 minuten buiten Vegas in Boulder City. Heel korte procedure met wegen van de passagiers (LOL) en dan de lucht in met een DH6- Twin Otter.

Over de Hoover dam (mens, wat is die klein vanuit de lucht), de Colorado (mens, wat is dat voor een klein stroompje), de Grand Canyon (mens, wat is dat uitgestrekt en gevarieerd). We zaten gewoonweg perplex in het vliegtuig. De dingen die vanuit de lucht klein leken gaan we overmorgen met de auto nog eens gaan bekijken vanop de grond. Dat zal anders zijn...

Tegen 10u30 waren we dan terug op de Strip en zijn we uitgestapt aan het Luxor hotel. Het was nieuw voor mij dat Luxor de piramides had, maar OK hier ligt de Eifeltoren ook vlak naast een actieve vulkaan en ligt de Trevi fontein in Venetië. De binnenkant van de Luxor was echt wel indrukwekkend groot!

Dan hebben we ook nog even de Excalibur bekeken en dat was vrij saai, zoals de Linq. Tegen de middag dan thuis geland in New York en een beetje gerust. Om 17:30 zijn we gaan eten in het Italiaans restaurant hier beneden en genoten we van een drie gangen menu met een duo van wijnen. Lekker en duur, maar wel fair voor Vegas. Want vanavond werden we verwacht voor Zumanity, een erotische show van Cirque du soleil. Amai dat was er even lekker over :-) Stijlvol zoals je van Cirque verwacht, burlesque zoals je van Vegas verwacht, een sick twist zoals je van creatieve geesten verwacht ... Heel leuk om te zien en lekker provocerend in dit land waar je seksualiteit beleven zoals jij het wenst, duidelijk nog steeds een probleem is (buiten de grote steden).

Terwijl we toch op stap waren dor de nacht, gesterkt door de erotiek, zijn we dan "gedoken" in het nachtleven van Fremont Street. Onderweg nog even uitgestapt aan de Bellagio voor de fonteinen show. Ja idd indrukwekend en duurt 5 minuten. Dan maar verder naar Downtown Vegas.

We hebben ons scheel gelachen met "Rock out, with my cock out" en ons wat geërgerd aan het geluidsniveau overal waar we langs liepen. Een grens op 90db kennen ze hier duidelijk niet, ook 100 en 120 niet. De tocht naar Downtown Vegas hebben we gedaan met de Deuce bus. 8$ voor een 24u pasje. De rijdende frigo brengt je in 45 minuten door de verkeersopstopping naar het oude centrum van deze stad en terug (opnieuw 45 minuten).

Maar dan hadden we dorst. Een drankje met ons drie genoten op het terras van Tom's Food dinges hier in het hotel, voor een slordig 35$. It's the Vegas Strip, you know. Maar het was in orde.


We zijn nu aan de derde dag Vegas begonnen en hebben nog geen enkele keer gespeeld in de casino's. We geven ons geld uit aan lekker eten en aan shows. Vanavond gaan we zien naar Frank Sinatra. Ik wist niet dat die mummie nog kon zingen, maar met dergelijke sterren weet je nooit. Hier heeft Luxor een piramide en kun je de Eifeltoren zien vanuit New York.

Oh my Vegas!

Right, ... de jetlag zijn we duidelijk nog niet te boven. Het is 2u 's nachts en ik lig te draaien in bed. Dan maar wat voor de blog schrijven en een paar dingen opzoeken om mijn rol als reisleider met glans te vervullen door spontane kennis :-p


Gisteren, maandag hebben we een gekke dag gehad. Zo een beetje de shock van first time Vegas. Miljaar wat hebben ze hier uitgespookt in de woestijn. Een collega zei al dat Amerikanen hier echt op "vakantie" komen en dat blijkt ook duidelijk. Heel de wereld kun je hier bezoeken zonder Vegas te verlaten. En overal veel lawaai en flikkerende gokmachines.

We zijn vandaag de Strip afgereisd met de monorail en hebben al een aantal van de hotels bezocht. Met een dagkaart van 12$ kun je 24u met de monorail reizen. De trein vertrekt in het MGM Grand hotel hier recht tegenover en komt uit aan de andere kant van de Strip bij de Statosphere Tower met een 6 tal stops. We hebben een bezoekje gebracht aan het SLS hotel en daar een heerlijk pintje / vers glas "sudderans" gedronken met een portie frietjes met look en parmezaan. Het klinkt als te gek voor woorden, maar was wel ontzettend lekker.

Daarna trokken we met de monorail terug naar de Central Strip met een bezoekje aan de Venetian en de daarbijhorende winkelgalerij. Dat was indrukwekkend! De gondeltocht met zingende gondelier voor 21€ pp hebben we dan maar niet gedaan. Dat was er zo ver over van fake gedoe... maar wel heel entertainend. Only in Vegas.

Tegen de avond waren we dan kapot van de vele uren slenteren en een klein rustmomentje diende zich aan. Want deze avond was het galadiner van de reis. In een top steakhouse hier in het hotel hebben we voor veel te veel geld een veel te lekkere steak gegeten. De steak was op zich al een reden om geen vegetarier te worden :-) Zo lekker smaakvol en mals!

Nu is het rond 2u 's nachts en lig ik wakker. Straks om 6u30 komen ze ons halen voor een vlucht over de Grand Canyon en de Hoover Dam. Daar kijken we ontzettend naar uit!

Sleepless in Vegas

De gebruikelijke rimram als je de VS binnen komt, 45 minuten aanschuiven voor immigration en dan hupsa in een stretch limo naar ons Hotel New York New York in Las Vegas op de Strip.

Moe maar tevreden, na ca 24 onderweg te zijn geweest heb ik met de laatste krachten mijn valies uitgepakt en mijn laptop opgestart.

Nu was mijn batterij af en moest ik eerste even opladen om te kunnen slapen :-) Dan maar een klein rondje van het hotel gedaan een stukje pizza gegeten en dan het bed in. Nu is het 4u later en lig ik alweer wakker... Sleepless in Vegas.

Eerste indruk: Miljaaar quel bordel! Alles flikkert, duizenden gokautomaten, vriendelijk personeel, overal lawaai en kitcherige blink bling. Zeer ruime hotelkamer (we zijn ook geupgrade naar 2 grotere kamers met connecting door) en zachte bedden?

NU probeer ik nog een paar uur te slapen... It's 5:30 AM

Naar Vegas met Air Edelweiss

We zijn deze morgen vertrokken uit Oostende, afscheid genomen van een lief wit poesje, Langzaam afgezakt naar Gent waar we afscheid genomen hebben van een klein vogeltje en een lieve Thai. Alles is eigenlijk vlot verlopen, een mooi vluchtje met Swiss naar de “Kloten”-luchthaven in Zurich. Heb dan weer twee boeken gekocht ginder tijdens het wachten en dan aansluitend een vlotte boarding in deze vliegende sigaar.

Zo de afgelopen dagen hebben vrienden en collega's wat gelachen met mijn airline keuze voor de vlucht naar Las Vegas: ”Air Edelweiss”. We zitten hier nu op 36000 voet in een A330-200 en genieten van een super service in economy op niveau . Een schitterende crew heeft ons daarnet met de smile een fles Champagne verkocht. Dit heb ik nog nooit gezien aan boord van een vliegtuig: Champagne per fles (0,75)! en betaalbaar (€39). De maaltijd was echt wel lekker voor een Economy vliegtuigmaaltijd en de crew doet echt alles wat ze kunnen om het ons naar onze zin te maken. We kregen een komkommersla, een soort charcuterie met meloen, een paste met rundsstoofvlees en een lekkere aardbeienmousse. Op de plateau lag ook nog een stukje Zwitserese kaas en een cracker en we kregen een paar vers gebakken en zeer smakelijke broodjes. Niets op aan te merken.

Vlak voor de lichten uit gingen werden nog kleine flesjes water uitgedeeld, echt fijn.

De cabine is tijdens de laatste C-check in april helemaal gerefurbisht. Mooi, modern, fris en gezellig is het wel in deze 16 jaar oude airbus na zijn upgrade. De kussens zijn super en geven direct een andere indruk dan bij andere luchtvaartmaatschappijen. Degelijk en beetje speels. Ik ben naar de film Chocolat aan het kijken en ik denk dat ik voor het einde nog in slaap zal liggen... Misschien kijk ik de rest wel na een slaapje. :-)

De film Chocolat was schitterend. Tussendoor kwam de crew met drankjes en opeens 4u voor de landing delen ze klein potjes uit aan de wakkere gasten... Mövenpick frambozenijs! Lekker, echt lekker! Nadien nog eens naar de Best Marygold Hotel gekeken en tegen dan was het alweer etenstijd. Een lekkere lichte maaltijd met roastbeef en een curryrijst. Als dessert werden we getracteerd op een lekkere flan.

De mama heeft genoten van haar vlucht, al had ze wat last van de tocht (in een vliegtuig tocht het wel vaker). Jacqueline heeft de 12u vliegen overleefd. Ze zag er ontzettend tegen op, maar we hebben een goeie vlucht gehad.

We zijn een half uur te vroeg geland in Vegas na een vlucht van 11u25 minuten. De laatste 20 minuten van de vlucht was in contrast met de rest een beetje stress voor de crew. Ze hadden duidelijk gerekend met een langere vluchttijd en renden door de gang als aangeschoten moe wild. Jammer, maar al bij al hebben ze een product wat in economy beter is dan dat van Thai … En iedereen die weet hoe erg ik fan ben van Thai Airways , begrijpt wat dit wel zeggen.

Zodag naar Vegas

Nieuwe trip komt er aan! Zondag vliegen we met Air Edelweiss naar Vegas. I'll keep you posted!

Olwadammegetenemmeghet!

TG934 is net boven Duitsland. Ik heb de afgelopen dagen geen tijd meer gehad om te bloggen. De reis was veel te goed gevuld met indrukken, avonturen en spannende nieuwe dingen. Ik dacht al iets van Thailand te hebben gezien en opnieuw hebben een paar mensen me er met grote pijnlijkheid op gewezen dat ik er nog steeds maar het topje van ken. Boeiend... Er valt nog veel te zien en te ontdekken. Nieuwtjes? Wel ... In mijn favoriete seafood restaurant Chaing Rai Seafood in Patong is de vis nog steeds vers en ze hebben ontzettend veel gedaan aan het interieur. Maar de kookkunsten (zijn nooit top geweest) en zijn nu nog dieper gezakt. We hebben wel een alternatief gevonden Seafood 98 op Rat-I-Thit-200 Pi road (second road in Patong). We hebben daar zeel lekker gegeten en het was ook zeer vers. Heb de slechste massage tot nu toe gehad in C&N massage, waar het vroeger goed was. Alles vergaat... Verder hebben we eigenlijk niet veel gedaan. Koh Lanta was een fijne ontdekking, en zeker opnieuw te doen om ook meer dan alleen het strand aan onze voordeur te zien. Hat Yai was niet echt de moeite waard. Songai Golok en Songai Padi was het avontuur ten top. Gisteren trouwens vernomen dat een verre neef van Ton licht gewond geraakt is in Songai Padi. Hij is er politie agent en die zijn natuurlijk het doelwit in de regio. Ik moet eerlijk bekennen dat ik me er niet echt onveilig gevoeld heb. Er was spanning in de lucht met alle militairen en controles op de weg, maar eigenlijk had ik de sfeer veel grimmiger verwacht. Ton zijn klasgenote, de enige moslima, had daags nadat we vertrokken zijn een open ontmoetingsdag ingelegd voor twee klassen van verschillende scholen. Eéntje moslim, ééntje boeddhistisch m elkaar beter te leren kennen. Ik geloof echt dat education het antwoord is op alle religieus geweld en ik ben heel blij dat ze daar ok zelf aan keihard werken in de regio.

Verder in Patong ... lui geweest. Half dagje aan het stand, namiddagje aan de pool, heen en weer naar Jungceylon voor wat inkopen.... Op donderdagavond zijn we dan nog even gaan stappen met Pond. Showtje meegepikt in ZAB, de enige bar waar de show nog goed is. Alles vergaat... :-) En dan tegen half twee naar huis. De wekker om 7u, taxi om 8u45, vlucht om 10u50 naar Bangkok. Alles netjes op tijd. Het hotellete wat ik geboekt had vlakbij de luchthaven blijkt nu de overbuur te zijn van Lilac Residence, waar we de vorige keer verbleven hebben. Maar de transfer van de luchthaven bleek iets moeilijker te organiseren ... Goed we weten nu dat we op niveau 2 aan uitgang 4 al de hotel transfer brookers vinden voor de hotelletjes in de buurt van de luchthaven. We hebben wat tijd verloren, maar we waren nog netjes op tijd om Ton zijn papieren te gaan ophalen, wat te gaan shoppen en da met een taxi de terugtocht naar Lat Krabang aan te vatten. De heenreis hadden we gedaan met de shuttle terug naar de luchthaven, daar de Airport Rail Link voor 5 stations, overstappen op de metro voor 1 stop en dan de skytrain voor 3 stops. Een reisje van anderhalf uur. Na het shoppen hadden onze voeten en onze kop er geen zin meer in om te wachten en al het gedoe... Dus voor 500 THB heeft een taxi ons in 70 minuten ook daar gekregen. Iets meer dan dubbel zoveel als de heenreis heeft gekost, en toch minimum 20 minuten gewonnen. We waren tegen 19u15 in het Phoenix Hotel, en ik ben direct in bed gekropen voor twee uurtjes. Om 22u naar de luchthaven, check in, security, immigration, duty free shoppen, laatste hapje eten op Thaise bodem voor deze reis en dan hupsake via Gate C4 de lucht in. De pushback was op de seconde op tijd. Direct na 10 minuten vlucht zaten we in de ronde van Vlaanderen. Ik denk dat ze die weg op dat stukje toch eens opnieuw moeten aanleggen. Ton zat bijna op mijn schoot van de schrik. It was bumpy indeed, de service werd ingesteld voor een half uur, tot het weer rustiger was. Gelukkig had onze rij net al zijn aperitief gekregen ;-) de rest van de vlucht regelmatig turbulentie gehad tot boven Kaboul. Opnieuw tijdens het ophalen van de lege plateaus van de maaltijden werd de service een 30 minuten ingesteld en ging het gordels vast symbool aan, voor de volgende rij kasseien. Toch zijn er altijd van die complete idioten die dan toch een beetje gaan rechtstaan en stretchen in de gang, terwijl hun madam gaan kakken is. Ze hebben wel netjes hun plateau afgegeven aan de crew die een beetje radeloos toekijk vanuit hun jumpseat met elk twee plateaus rommel in hun handen. Dan viel me weer de upgrade van de service op. Het is dus wel degelijk consistent op de drie vluchten met Thai. Ik erger me alleen aan de passagiers. Zo hebben we de rij naast ons iemand die alleen op een rij van drie zit en ik wil er eigenlijk een foto van maken. Zo een stal heb je niet in de peutertuin waar de hele namiddag 50 kleuters hebben zitten vingerverven en knutselen zonder begeleiding. Ah ja. Olwadaamegetenemmeget! Het was een super mega boeiende reis en nu ben ik echt wel aan vakantie toe...

Van Hat Yai naar Koh Lanta II

We hadden de speedboot geboekt om naar Koh Lanta te reizen, om geen extra tijd te verliezen. De dag was nu sowieso al lang genoeg. Overal waar we inlichtingen vroegen voor een taxi naar Trang Airport kregen we een bedrag van 3000THB te horen. Ik heb dan maar wat research gedaan online de contactgegevens van Taxi meter in Hat Yai gevonden. 2300 THB. De chauffeur van de taxi belde ons wel 's morgens om 7u op om de rit (nog eens) te bevestigen, en om te zeggen dat hij 2u later daar zou zijn. Gelukkig dat we al half wakker waren. Ik wou tegen 10u30-11u vertrekken want ik had geen zin om te lang op de luchthaven (ons afspraakpunt voor de speedboottransfer) te moeten zitten. Maar zoals het een taxi chauffeur past had hij ook nagedacht en begrepen dat we moesten VLIEGEN om 13u30 en daar dus 2u op voorhand moesten zijn. Niet dus. Stipt om 9u zijn we dan vertrokken voor een ritje van 2u20 minuten. Wij waren dus iets te vroeg op de luchthaven. Ik heb dan een emieltje gestuurd naar het agentschap, met de mededeling dat we er al waren en dat ze ons mochten komen ophalen, any time... En ik kreeg bijna direct een antwoordje en een half uur later belde iemand om te zeggen dat een madam ons ging komen oppikken over een half uurtje. De telefoon was nog niet goed neergelegd, of madam was daar al. Weer een ritje van anderhalf uur naar de pier.

15 minuten speedboot en 5 minuten songthew. Kwart vor drie stonden we in onze kamer van Banana Garden home. Eenvoudige bungalows, direct aan het strand met aardige mensen en vooral rust. We zijn hier elke dag gewekt door de vogels.Die op hun beurt waarschijnlijk wakker gemaakt zijn door een lokale popgroep die hier om vijf uur s'morgen hoog van toren blaast. Maar echt heerlijk om te zitten. Gisterenavond dan bij The Indian iets gaan drinken. De bar direct op het strand. We hebben daar 2u in de strandstoelen gelegen met een frisse Singha en vuurentertainment....

Nu zitten we te wachten op onze transfer naar Phuket... Weer een dag vol trains, planes, boats and automobiles.

Van Hat Yai naar Koh Lanta

We hebben onze laatste avond in Hat Yai uitgebreid gevierd. We zijn iets gaan drinken in een bar, die eerst leeg was met ons als bijna enige gasten. Maar later op de avond was het vollen bak. En laat me eerlijk toegeven, we hebben ons rotgelachten. Ik heb de hele avond aan "Ken Lee" moeten denken (wie zich dit niet herinnert - herbekijk de leukste muziekvideo van hete internet).
We zijn na een drukke reisdag goed en wel op Koh Lanta aangekomen en morgen zijn we alweer weg. Ik schrijf morgen de tocht en d e eerste indrukken van Koh Lanta, maar ben te lui vandaag. Ik heb tussen gisteren 9u en vandaag 13u ongeveer 7 A4tjes volgeschreven voor een nieuwe website... Nu tijd voor relax. Ik ga voor pedicure denk ik ...

Hat Yai in beelden

Net wat beelden bij de treinpost van gisteren gezet en vandaag geen zin om te schrijven. Morgen heb ik tijd genoeg in de taxi naar Trang.

Vandaag in Hat Yai Municipal Park

Vandaag dan met de trein naar Hat Yai.

De trein nemen in Thailand is altijd spannend. Op het bordje stond hij al aangekondigd met een aankomstvertraging van 30 minuten. Dan nog snel afscheid genomen van de familie. Ze gingen ons komen halen rond 8u30 om nog naar de bank te gaan en te gaan shoppen. Wij stonden klaar, maar de vrouwenploeg inclusief de ma van Ton is komen opdagen om 9u55. Gelukkig zijn we geduldige mensen en vonden we helemaal niet erg dat we speciaal om 7 waren opgestaan.

Na een hapje, wat knuffels en beloftes om volgend jaar terug te keren konden we de trein op. Trouwens jouw mama moet ook eens meekomen zei de ma van Ton. Tis hier goed...

We zijn met 20 minuten vertraging vertrokken en het spel bolde bij momenten goed door. Het lijkt wel een TGV op krukken. Langs Sungai Padi, Yala, Shangai (echt waar) en Pattani. Nu staan we hier ergens te velde in een farmers ass in een klein stationnetje. Tegen 16u moeten we er ongeveer, bijna zijn zei de conducteur daarnet. De airco draait overuren en staat op (gelukkig) een aangename 21° denk ik. Ik hoop alleen dat mijn darmen zich nog even in bedwang houden. Het toilet is een gat in de grond van de trein en je wilt niet weten hoeveel moeite het me daarnet al heeft gekost om tijdens het rijden in het gat te mikken om te plassen. OK reizen is altijd een beetje lijden.

Maar met een beetje geluk zijn we over een uurtje uit ons treintje verlost. Er lopen constant 1 jongen rond met drankjes in een emmer en een ander met bakjes rijst met “iets” op van vlees op een plateau. We hebben nog geen honger, maar zo zou je op de trein ook in België moeten gesoigneerd worden.

Ben eens benieuwd naar Hat Yai. Zal dat iets meer hebben dan de steden in het verre zuiden? Ik heb daar echt in Songai Golok (en ondertussen in de andere steden onderweg met de trein, niet echt mooie dingen gezien. Behalve 1 tempel (met een rijke geschiedenis zegt Ton) in iets wat klinkt als Sha Ngai... Dus daar zijn we dan ook alweer geweest :-)

Ik begin de eerste tekenen van loslaten te merken sedert een dag of twee. Heel raar. Vakantie was meer dan nodig. Dit was tot nu toe geen rustvakantie, maar de geest heeft in ieder geval al wat rust gekregen en de kippen mogen ook blij zij, ze moeten nog geen enkele avond alleen op stok. We zijn heel de vakantie al bijna elke dag rond 6-7u wakker. Dan zijn jullie vaak nog niet eens gaan slapen daar aan de andere kant van de aardbol. Nu moeten we toch eens een paar dagen uitslapen.

Straks reserveer ik de tocht naar Koh Lanta. We hadden nog geen concreet plan om daar te geraken en we gaan de speedboot nemen. Tis duur, maar in plaats van 5 tot 6u auto en wachten op de 2 ferries, doen we het met ongeveer 3,5u auto vanuit Hat Yai en een tripje met de privé speedboot van 15 min. Als we de timing halen liggen we over twee dagen om 16u lekker aan het mooi strand met een cocktail of een frisse Singha in de hand.

De speciaaltjes in het Zuiden

Ik had al een paar keer gezangen gehoord in ons resort. Maar niet altijd hetzelfde. De ene keer was het iets in de trant van “salaaaaaaaa”, maar dan 100den keer na elkaar door een luidspreker, de andere keer was het dan het monotone gezoem van tientallen monniken die aan het bidden waren.

Gisteren zijn we dan even gaan piepen in die tempel naast de deur van ons resortje. Daar lag een buddhistische tempel. Een tiental minuten wandelen van aan de receptie tot aan de weg en dan de helft van het golfterrein af langs de grote weg tot aan de ingang. Niets aan de hand behalve war prikkeldraad, dachten we... Opeens schoot vanuit een commandopost naast de ingang een piepjong manneke op ons af met om zijn nek een mitrailleur en aan zijn gordel 2 pistolen. Mitrailleur in de aanslag stap per stap kwam hij dichter. Wat kwamen we daar doen? Ton zegt heel cool “de tempel bekijken en tonen aan deze falang”. Oops dat was een rare reden om een “Wat” binnen te gaan... Zijn gezicht vertrok. “Id card”.. En toen ton zijn ID kaart had afgegeven mochten we binnen. Tja eens binnen werd ons duidelijk waarom. Er was een grote commandopost opgesteld rond de tempel met tientallen ruimtes, afgesloten met een soort zwarte gaas. Er liepen een twintigtal soldaten rond die we konden zien bewegen achter de gaas. Dan hoefde het bezoeken van de tempel voor ons ook niet meer. Het piepke van aan de ingang was ondertussen verdwenen met Ton zijn identiteitskaart. Waarschijnlijk naar zijn moeder overste. We hebben daar nog een 5-tal minuten moeten wachten eer de kaart terug bij de rechtmatige eigenaar was en we zijn heeeeeel snel terug naar ons kamer gelopen.

Echt sympathiek waren ze niet. Zeker niet zo als “New”, de soldaat met wie ik op het feestje 2 uur heb zitten kletsen op het feest. Maar hij zei het wel: Normale mensen komen niet naar hier al soldaat, ze missen allemaal wel een vijs of twee.

Laatste dag in Sun-gai Golok

Gisteren dan de laatste dag beleefd in Sungai Golok. Vandaag trekken we verder naar Hat Yai.
Gisteren was een rustige dag, met veel wachten, af en toe iets eten, en een wandeling over het golfterrein. We zijn eerst gaan shoppen voor de mama en dan nog een uurtje bij Ton thuis geweest. Zo heeft ze weer eten voor de hele week en een paar dingen die ze nodig had. Geld wisselen in Sungai Padi is niet mogelijk hebben we gisteren geleerd. Alleen de banken in Sungai Golok wisselen vreemde valuta. Dus dan maar deze morgen een uurtje vroeger naar het station zodat we nog naar de bank kunnen voor we de grote treinreis naar Hat Yai aanvangen. Dat zal weer een avontuur worden. De trein vertrekt om 10u30 en we zouden daar tegen 13-14u moeten aankomen. Ik ben eens benieuwd.

Impressie van het zuiden...
Hier is niets, behalve fijne mensen die vechten om te overleven, mooie wilde natuur, veel muggen en een redelijk verregaande staat van verloedering die ik nog nergens in Thailand zo erg ben tegen gekomen.
Het hotel waar ton 24 jaar geleden gewerkt heeft is nog in identiek dezelfde inrichting. Alleen nu ontbreken de gasten. Er is nog wel volk, maar die komen enkel nog tijdens weekends, om een paar uur een kamer te huren. Dus het restaurant ligt er nu 's morgens verlaten bij, waar het vroeger al van 6u druk was. Er werken nog 3 mensen in plaats van 15 's morgens. Je ziet het ook aan de huizen en aan de leegstand overal. Ik denk dat deze regio eerst 10 jaar stabiliteit nodig heeft voor de mensen hier gaan zien dat ze ook uit de vicieuze cirkel kunnen stappen. Om hier toeristen naar toe te sturen... neen, dat is op dit moment niet echt interessant. Maar op termijn zou het hen zeker helpen om die stabiliteit wat financiële funderingen te geven. En dan dacht ik dat ik alles gezien of gehoord had, maar blijkbaar is deze regio de hardste voor de ladies die slapen voor de broodwinning.  Deep respect....