Op naar de Big Bang

Wel we gaan Bangkok overslaan dit keer. Er wordt nogal veel geschoten in de buurt van de protesten en het is niet leuk als je constant op je hoede moet zijn niet in een betoging terecht te komen. Ook dus Maeklong en Samut Songkram met de markt tussen de treinrails zal voor een andere keer zijn. We gaan direct naar Pattaya, waar we – om het toch wat spannend te maken in een nagelnieuw hotel gaan wonen de eerste 2 dagen Siam@ Siam Pattaya. Het ligt op 5 minuten stappen van ons hotel wat vanaf woensdag geboekt is, dus we kunnen gewoon te voet verhuizen.

Ik ga hier in Pattaya proberen weer wat zin te krijgen in dingen doen. En dus het schrijven van de blogpostst in de taxi tussen Savarnabhumi en Pattaya is dus de eerste stap. Ik was eergisteren al weer beginnen werken aan mijn lezing over “Het liegend konijn in ons brein” en het begint vorm te krijgen. Ik kijk al uit naar ons cocktailkarretje en de Chinese markt waar we in september zo lekker hebben gegeten.

Arrival in Patong

We waren tegen iets voór 21u in Patong Beach. De guesthouse Adonis, was perfect gelegen. Ontzettend rustig en toch op korte wandelafstand van alles. Sanitair was een beetje zoals overal in Thailand: douchekop hangt voor een normale westerling ergens net boven je navel, het water is te warm of te koud, maar nooit wat het moet zijn en als je klaar bent met douchen staat je kamer half onder water. Mai pen Rai. Als je drie weken op reis gaat moet je 2 belangrijke dingen in de gaten houden. Eén, dat je ook nog wat couleur local hebt en twee, dat het budget onder controle blijt.

Over budget gesproken... Ik heb dan maar een nieuwe koffer gekocht in Jungceylon. Opnieuw een Delsey. Ik wou geen 50€ uitgeven aan een brolkoffer om dan volgende reis dan toch één te kopen van € 120-150. Dan was het beter nu de investering te doen.

In Patong zijn we twee dagen naar het strand geweest. Beetje verbrand, maar alles binnen de perken. De tweede dag vonden we een food market op de parking van de markt achter Jungceylon. Heerlijk Thai street food dachten we en Ton en ik bestelden meteen het halve kraam. Bleek dus echt wel een tourist trap te zijn. De oesters hebben mijn grootvader nog gekend en waren zo taai dat zelfs Ton ze niet kon eten. De tiger prawns waren gewoon op de BBQ en niet slecht, maar ook niet helemaal vers zoals ik gewoon ben. En de rest van de hapjes weet ik al niet meer wat het was, niets bijzonders dus. En met een rekening die veel te hoog was voor een beetje slechte street food.

Dan beter in mijn geliefde Chiang Rai seafood. Ondertussen werken ze daar met de computer, hebben ze tafels voor 250 man en een eigen toilet. Daar hebben we dan 2 keer lekker gegeten aan een betaalbare prijs.

Op vrijdag was er dan Big Buddha day, waarbij dan nagenoeg alles in Patong gesloten was. No Alcohol today... De saaie dingen daarentegen waren wel open. :-)

De dagen in Patong hebben we eigenlijk vlot gevuld gekregen met een voetmassage, gezichtsmassage (genen droogkuis Jacqueline) en wat rondhangen op het strand en in de shopping mall. We zijn gaan kijken naar de Simon Cabaret show. Zegt Ton:”Still almost exactly same as 14 years ago” LOL. En 's avonds dan hier en daar een pintje gaan drinken, de vrienden Mai en Pond vaak gezien en twee keer iets langer dan oorspronkelijk gedacht blijven plakken...

Vogelspinnen

Even weer wat tijd nemen om een stukje te schrijven. De afgelopen dagen waren druk. Het vakantiegevoel begint zo langzaam te komen en de stresslevels zijn terug aan het zakken. Eindelijk. De hele eerste week heb ik behalve het avontuur van de reis hierheen neerpennen geen zin gehad om zelfs de computer maar op te starten.

We zijn nu 9 volle dagen in Thailand en het begint te gaan om weer eens iets te doen.

We hadden onze rijstleider Martijn ontmoet in het hotel voor de BGT en we hebben bij Thomas Cook een excursie geboekt naar Khao Sok national park. Was een mooie dag (met voor het eerst een excursie met LEKKER eten inbegrepen. Dinsdag hebben we er een luie dag van gemaakt in het hotel. 's avonds wat gaan bowlen (heerlijk) .Woensdag 's morgens werden we dan opgehaald voor Khao Sok. Eerst een uurtje rijden, dan een marktje bezoeken. Dan nog een 40 minuten rijden om aan de pier van de grote dam aan te komen. 

Daar zijn we dan overgestapt op een long tail boot voor een tocht van 45 minuten over het stuwmeer. Bijzonder als je dan bedenkt dat er nog steeds 3 intacte dorpen onder het water liggen. Het stuwmeer werd in de jaren 80 gebouwd en verzorgt zo goed als het hele zuiden van Thailand van stroom. Ondanks het feit dat er toch wat milieubezwaren zijn gerezen lijkt het met een veiliger en milieuvriendelijkere vorm van stroomvoorziening dan vb. Kernenergie, om maar iets te noemen.

Na de boottocht mochten we even de benen strekken in het regenwoud. Aapjes gezien en he nestgaatje van een vogelspin, maar de spin was gaan vliegen of gaan vogelen, kweet niet hoe je dat zegt van zo een beest. Na de wandeltocht door de natuur (het eerste stukje was zwaar bergop, maar na 500m was het weer gemakkelijk te doen, zelfs voor ouden van dagen zoals wij.;-) Maar 1/3 van de groep had al afgehaakt en is bij de kapitein van de long tail blijven zitten wachten voor 2u. Wij hebben tenminste onze sport gedaan... :-)

Onze Duitse gids was zeer goed en probeerde de medereizigers een beetje duipere duiding te geven bij het land waarin ze onderweg waren. Meestal zijn dat van die lulkoekverhalen op excursies, maar dit keer had het wel een grote waarde. Ze woont al 9 jaar in Thailand, sprak Thai en was van geitenwollensokken opgetrokken met een open kijk op de Thaise maatschappij. Dadelijk schrijf ik misschien nog een paar van die weetjes op de blog.

Dan ging het na de wandeling op bamboevlotten met een moter naar de overkant van een (nu) afgesloten deel van het grote stuwmeer, om er een grot te gaan bezoeken. Mooi maar niet echt de moeite om er al die moeite voor te doen. De weg ernaartoe was eigenlijk veel leuker. En dan naar 't restaurant voor een lekker visje en een groene curry met kip. De vis was levend vers, want zijn broertjes en zusjes zwommen nog vrolijk rond onder onze voeten in het drijvende restaurant. Na de lunch was de terugtocht het enige wat ons nog restte... Dezelfde weg terug. Daarom doen ze deze excursie niet vaak, het is erg lang rijden en varen om in het nationale park te komen. 2 daags is een beter optie met een overnachting tussen de natuur (en de vogelspinnen ook natuurlijk).

We waren om 18u10 terug in onze Sentido Graceland Khao Lak Resort en Spa on The beach, de taxi voor Phuket hadden we besteld voor 18u30, maar die stond (zoals gebruikelijk in Thailand) al ruim 20 te wachten op ons. We pikte de bagage op en nar 4,5u bus, 2u longtail en een jungle wandeling van 1u, deden we er een taxiritje van 2,5u bovenop. Santé mijn ratje. Het is dan dat we besloten hebben het reizen de rest van de vakantie beperken. Sabai Sabai en vooral eens goed proberen te slapen...

Weer aan dandere kant van de wereld

Op 8 februari zijn we dan weer eens van de grond gegaan om lekker Thais te gaan eten. Alles is vlot verlopen behalve zo kleinigheden. De koffer kapot op weg naar de luchthaven. De sleep hendel staat met een permanente erectie en niemand krijgt die terug ingedrukt. Verder Ton snotvalling en kuchend, snotterend de vlieger in gekropen waar we met Thaise gastvrijheid konden genieten van 10 en een half uur zetelzitten onder begeleiding van een hapje en een drankje. Vlucht goed gestart behalve het koppel dat 10 minuten voor de start besloot het vliegtuig terug te verlaten. 45 minuten wachten omdat ze dan eerst de baggage moesten gaan zoeken in het ruim, tussen mijn kapotte koffer en de andere koffers. Nog redelijk op tijd geland aansluiting was met 15 minuten wachten OK. En we zijn vandaag al zover dat Ton begint te vragen, moeten we woensdag echt die 2,5u met de taxi tot in Phuket? Kunnen we niet vliegen? LOL dat heet opvoeding.

De aankomst deed pijn, na 11u30 vliegen mochten we dan nog eens gezellig in een TC privé mini busje  naar Khao Lak. Den dezen had al onmiddellijk door dat er iets niet klopte... De min of meer vriendelijke driver  gaf ons met plezier een overzicht van de grootstad (lees: parochie) Khao Lak. Maar volgens de kaartjes lag ons hotel net vóór het stadje (lees verzameling tourist shops, duikwinkels en barratjes/restuarants). Neen hoor het ligt er een slordige 24km VOORBIJ. Ook goed :-)

De Sentido welcome feeling zat meteen goed. Het geurtje hadden we al gekregen aan de oprit. Het rook een beetje naar .. wel ja onprettig.  De vriendelijk front desk manager stak goed van wal: "Welcome, take a seat. Can we have your credit card please."
LOOL. De welcome drink en de verfrissende towel waren ze vergeten. Een kleine opmerking hierover zorgde ervoor dat dit onmiddellijk geregeld werd. Met een diepe sorry. De towel doet deugd na 20u reizen...

De kamer is super, het hotel is OK, en hier en daar al aan renovatie en een lik verf toe. Het is nog geen jaar open... Ik heb me al moeten druk maken. Thai dinner party. Receptie zegt kost 1100 THB, Op de affiche staat 1200 THB, en als de rekening komt rekenen ze 1500THB. Dat maakt de indruk toch een beetje bad tourist trap. IK heb dit in Patong of Pattaya nog nooit meegemaakt, of toch zo duidelijk vingerdik derop niet.

De kamer is zoals ik zei super mooi, maar het zit hem weer in de details (de kern van Sentido). Er is 1 haakje in de badkamer voor 2 badhanddoeken, 2 handdoeken en 2 badjassen.... Er liggen geen pooltowels in de swimup room, je moet die eerst gaan halen aan de main pool volgens de flyer die we kregen, maar dat is verhuisd naar een hut aan het strand. Er is een hele grote dubbele kleerkast maar de legboorden voor (wat je meestal draagt op vakantie - t-shirts en shorts is op 2m hoogte), Er zijn overal voldoende stopkcontacten, behalve aan de working desk. Ik maak morgen eens foto's van de weg tussen receptie en de kamers en je lacht je een breuk. Je moet door een vuile garage om van de receptie naar je kamer te gaan, ofwel moet je rond de gebouwen lopen.

De avond hebben we doorgebracht met bowlen (Echt top leuk tof in dit hotel een mooie bowling met 4 banen) en dan in de disco/Pub iets gaan drinken en 3u later thuis gekomen. Er waren 4 andere gasten in de Pub en wij hebben de omzet alleen gedraaid. De andere 4 gasten waren blijkbaar vrienden van de DJ en die mochten met hun drankje uit de minibar/ minimarkt de hele avond ook daar doorbrengen. Personeel super lief en vriendelijk, maar als je niemand mee hebt die Thai spreekt begrijpen ze je niet. Nu ook de Thais begrijpen ze niet... (zie verder). Gelukkig kunnen ook Thai onder elkaar met de handen voeten dingen uitleggen. Ik vrees dat ze een groot deel van het personeel uit de jungle hebben moeten plukken. Je zit hier natuurlijk te ver af van de beschaving, midden van de "natuur". Een aantal mensen merk je duidelijk dat ze van de hogere opleiding zijn en wel heel goed weten hoe het moet, maar het zijn uitzonderingen.



De hondbijt van deze morgen was lekker, met veel keuze en mogelijkheid tot ontbijten in het zonnetje. Ton bestelt (in Thai) 2 koffie, 1 zwart 1 met melk, de kelner brengt 2 cappuccino. No wollies we drink everything.

Maar zo van die dingen doen dan toch afbreuk aan de indruk die je hebt van het eigenlijk zeer mooie hotel, met superleuke faciliteiten aan een mooi strand.

Voila mijn eerste keer khao lak gaat morgen dag 3 in en overmorgen gaan we naar Khao Sok national park. Nu tijd voor een slaapje.

Time flies when you are having fun

Even kort vanop de luchthaven. We zitten klaar om te vliegen en nog even mails checken en zo. We zijn deze middag uit Pattaya vertrokken om het vertaalde en gelegaliseerde document op te halen in Bangkok. Alles super vlot verlopen en dan zijn we ingetrokken in een ZEER fijn hotelletje vlak bij de luchthaven. Het is een echt boetiekhotel dat een grote waarde hecht aan vriendelijkheid en modern comfort. Lilac Relax... Voor de rest daar wat gerust in afwachting van 12u vliegen. Ton is er weer niet gerust in met de vlucht... Ik wist al dat een accidentje was geweest, maar hij nog niet... Draait de TV open en het is het hoofditem van het journaal. Vliegtuigcrash van een Thai Airways toestel op Bangkok luchthaven... Het is gewoon een accidentje geweest en de gewonden zijn zoals altijd bij een evacuatie via de slides, verstuikte enkels en verbrande poep. Het machien ziet er niet goed uit, maar ja iedereen is er weer eens met de schrik vanaf gekomen. Gelukkig.
OK we gaan nog een Singha drinken en dan boarden. See you in Belgium!

Ontbijt in La Baguette, the French Bakery van het hotel.

Dit zou de beste patisserie van Pattaya moeten zijn, en inderdaad ik heb hier mooie dingen zien staan en lekkere dingen geproefd. Alleen denk ik dat ze French interpreteren als “niet kunnen lachen”. De 12 man personeel in de zaal, loopt rond met een lang gezicht. Kris kras lopen ze door elkaar, van de zaal naar achter de toog. Daar staan nu op dit moment 5 meisjes achter op een oppervlakte van 3m². Ze duwen en drummen om een bord te pakken, of iets te doen aan de koffiemachine. Niemand heeft controle en de (denk ik) manager rent als een kip zonder kop door de zaal en doet alles waar de 11 anderen geen oog voor hebben. Mama mia. Gelukkig was mijn ontbijt lekker. Een wafel met slagroom, mango en een bol vanille ijs. Zo ontbijtekik gèren...

Ondertussen in de lobby:

Tinternet doet het niet op deze zondagmiddag. Ik denk dat het internet gewoon in pauze is. De boy achter de receptie zegt dat het onweer iets kapot heeft gemaakt deze morgen en dat het misschien pas morgen zal hersteld zijn. Grrr. Ze moeten gewoon de router resetten, want dat hadden we de eerste dag ook al. Ik kan met “ping” en “tracert” wel degelijk op het internet, alleen verbindingen maken lukt niet. Maar goed ik ga straks nog eens vriendelijk vragen: “Can you check again please (or i'll rip off your head and shit down your neck)” :-)

Tis hier bijna gedaan

Ja we zijn alweer aan het einde van de vakantie gekomen. De laatste zondag is een regenachtige bewolkte dag. Never mind. We zijn gisteren weer gaan eten op het marktje Op 2^nd Road tegenover de Ibis, net als de twee dagen daarvoor. Voor 3 keer niets hebben we gesmuld van kip, zo sappig als in Limon in San Francisco, en weer de 12 zoetwatergarnalen wat andere hapjes en een Singha.. Daarna zijn we te voet gewandeld naar Sunee Plaza, waar we de hele avond van 23 tot 4u zijn blijven plakken. Tom van Bangkok is ons komen bezoeken, en terwijl de hele bende fun had hebben wij zitten discussiëren over IT en de toekomst van toerisme. Hij is namelijk deze week gestopt als programmeur en gaat aan de slag bij een vriend als manager van een tour company in Thailand. Could get interesting...

Vanmorgen dus met donder en bliksem wakker geworden en toch lekker blijven liggen tot 13u. Nu ga ik iets eten, misschien komt Bom nog langs, Ton is naar de markt, Tom zien we nog vanavond normaal gezien. Dus ik ga misschien eens kijken wat er moet gerepareerd worden aan vakantiemail, want er werkt weer niets meer van de imports na de deploy van afgelopen donderdag :-(

Ah a. Ik heb voor morgen een hotel gereserveerd aan de luchthaven zodat we de laatste 6u in rust kunnen doorbrengen en niet moeten zitten wachten ergens in de warmte met onze valiezen. Er is een zwambedje en een mooie luxe kamer. Ze brengen ons gratis naar de luchthaven tegen 21u30 en het is een ritje van 5 minuten. Dus ik denk dat we een zwempje gaan doen, wat rusten, beetje lezen en dan zijn we klaar om weer 11u in den bak te zitten richting België.

Voor Ton was dit een heel speciale vakantie. Waar hij de afgelopen 2 jaar niets moest hebben van Thailand, de hele tijd gezegd heeft dat hij niet terug wou, is nu enthousiast om zelfs hier terug te komen wonen. Hij is gewoon gek van de voeding die hier wordt aangeboden. Alles wat hij in België niet kan krijgen of niet kan koken staat hier gewoon op straat voor een halve of 1 Euro te koop.

Hij die niet wou vliegen is nu opeens aan het vertellen, ik wil zo snel mogelijk terug keren om naar de massageschool hier te gaan voor mijn opleiding. Dus was vor hem een beetje een keerpuntvakantie, heb ik het gevoel. Ik ben blij dat het hem zo goed bevalen is. En ik kan alleen maar zeggen dat deze vakantie hier, zelfs in Pattaya, fantastisch was. Zoals altijd moet je eerst weer je draai zoeken en een beetje verder kijken dan de flikkerende neonlichten in de gekende buurten. Maar dan ontdek je wel weer pareltjes. Heerlijk Zo reis ik graag. As usual moet ik weer eens zeggen “I'll be back”.

Personeel in Thailand

We gaan hier aan bijna geen enkel hotel of restaurant voorbij of er hangt een bordje met een overzicht van het personeel dat ze zoeken. Vaak is de vraag zeer groot en zoeken ze zowat alles: van managers tot kamermeisjes, van koks tot serveuses. Er is dus heel veel werk en er zijn eenvoudigweg té veel bars hier in Pattaya. Je kunt geen straat inslaan of er zijn wel een paar bars. Allemaal bevolkt, naargelang de wijk met sexy meisjes of knappe jongens: “Hello Welcome”. Maar dat is dan ook de limiet aan de talenkennis.

Je merkt het bij ons ook vaak, maar hier is het overduidelijk. Er is een groot verschil tussen de verschillende personeelsleden. Je merkt bijna onmiddellijk als ze “beter” betaald worden of als het de patron zelf is die voor zichzelf werkt. Van ¾ van het personeel dat hier aankomt in Pattaya (van over heel Thailand) kun je stellen dat ze behalve Thai spreken, schrijven en lezen, niet veel kennis hebben om in het toeristisch circuit mee te draaien. Wat we hier ook aan hoeveelheid personeel zien doet me met de ogen rollen. Een restaurant met 80 zitplaatsen draait hier gemakkelijk met 4-5 kelners, 5-8 man in de keuken en dan nog iemand achter de bar. Een gewone beer bar draait bijna altijd met 2 barmoeders of -vaders en 3-20 “serveuses”.

Als ze er meer hebben dan bij ons is het natuurlijk ook omdat je ze ook kunt laten inpakken om thuis te laten “dienen”, maar toch verbazen de aantallen me nog bij elke stap hier. OK de lonen liggen algemeen laag, en velen van hen worden eigenlijk niet betaald (enkel als ze een “klant” hebben), maar toch kost een personeelslid hier ongeveer 200€/ maand. En als je er dan 10 tot 20 het rondlopen; is dat toch een substantieel deel van het budget. Met ca. 1 tot 1,5€ bruto winst per drankje, moeten dus voor elke “boy” or”girl” en alles daar tussenin al minstens 180 drankjes verkocht worden per maand. En is enorm veel concurrentie en het personeel is van bedenkelijke kwaliteit. Ze spreken amper engels en kennen niets van de stiel van kelner. Ja ze kunnen Wiskey en soda met ijs mengen in een glas. Vaak zijn ze wel knapper dan de gemiddelde Thai. Dat is ws dan het argument waarmee ze zijn aangeworven. Wat zei Leon God ooit over zijn bar: ”geen poes achter de bar is geen omzet”.

Hier is dat nog veel meer belangrijk. Deze meisjes en jongens hebben eigenlijk geen enkele voorbereiding gehad om in dit leven te stappen. Ze komen recht van het platte land naar deze grote stad “van verderf” en zien van de mensen rond hen dat ze een iPhone en andere leuke spullen hebben vergaard door wat boem-boem te doen. Maar hoe bescherm je jezelf als je enkel Thai spreekt en dan met wildvreemden op pad bent? Velen zijn dan ook bang, maar het verdient af en toe eens erg goed. En er is de hoop een steenrijke Falang aan de haak te slaan en dan naar een ander continent te kunnen verhuizen. Weg van dit land, waar ze dan verzinken in heimwee. Gisteren met de eigenaar van een bar zitten kletsen en hij denkt dat er dringend meer scholing moet komen. Een soort spoedcursus in alles. Zo een beetje praktische kennis van Engels, Duits, Frans en Russisch, basis kelnertraining en een degelijke seksuele opvoeding. Het zou ze klaarmaken voor verdere stappen in het leven, ze zouden beter verdienen en dat laatste zou levens kunnen redden. Misschien wel een idee als ik ooit naar hier zou verhuizen...

Food market

Oh wat een drukke dag was dat gisteren. Naar het strand in Jomtien, de hele dag aan het strand doorgebracht. Dan een bezoekje gaan brengen aan één van de shopping centers die toen Ton hier nog woonde hét van hét was.. Nu is het er nog wel maar niet meer zo flashy :-) en op de terugweg naar het hotel een heerlijke markt gevonden. Op second road bijna aan North Pattaya Rd. Ongeveer tegenover Tiffany's show. Daar zijn we dan 's avonds gaan eten. Eerst een cocktail aan een straatbarretje. De mojito was lekker voor zijn € 1,85. Lekkere ribbetjes (normaal moet ik daar niet veel van hebben, maar die waren echt super), Een grote schotel met 12 stuks van een soort gamba's, 2 Singha en voor Ton een hapje inktvis. Het hele culinaire orgasme was binnen voor een slordige 14 Euro. Meer moet dat niet zijn,

was echt de moeite, we gaan daar vandaag waarschijnlijk terug eten.

Elke dag een beetje vakantie

Hhmmm ondertussen zijn we al ruim over de helft van de vakantie en ik ga jullie niet vervelen met mijn verhaal van weer naar het strand, weer gaan eten en weer een Singha gaan drinken. Maar ik heb gisteren eindelijk The hitchhikers guide to the galaxy volledig uit en heb er ontzettend van genoten. Nu gaan we proberen nog het boek van Daniel Kahneman uit te lezen waar ik vorig jaar mee ben gestopt. Geen tijd om veel te schrijven voor de blog, want we moeten nu dringend naar het strand voor de rest van de dag.

Wat een stress zo vroeg op de ochtend :-)

Een nieuwe identiteitskaart in Thailand

Ton moest een nieuwe identiteitskaart hebben (was een jaar of 10 geleden vervallen) en wou dat hier in Pattaya regelen. Op maandagmorgen met goeie moed en een goeie vriend vertrokken naar Pattaya City Hall om 9 uur. Om 11u was hij terug in het hotel met de mededeling dat de computer plat lag en hij bijna aan beurt was. In de namiddag mocht hij dan terug gaan proberen. We zijn rond 14u tot daar gelopen (een 5 minuten stappen van het hotel) en onmiddellijk viel me op dat dat spel daar vrij degelijk georganiseerd was. Je trekt een nummertje en dat nummer volg je door alle stappen van het proces. Je gaat je eerst aanmelden, je ontvangt een kopie van al je vorige identiteitskaarten op papier en de registratie van de je aanvraag. Dan wacht je tot je aan de beurt bent voor foto en vingerafdrukken, je foto wordt gemaakt, vingerafdrukken digitaal ingescand en dan ga je weer wachten tot je (in het geval van 10 jaar geen Thaise Id gehad) bij de toezichter moet gaan uitleggen waarom en dan tegen 15u stonden we buiten met Ton zijn nieuwe blinkende identiteitskaart voor 10 Baht. Ik heb zelf een nieuwe aangevraagd vier weken geleden in België, maar dat was een ander verhaal. Bij ons duurt de procedure 1 week tot 10 dagen. Juist ja, in ontwikkelingslanden kan administratie wat langer duren.

Trouwens gisteren op het strand is Ton zijn portefeuille aan het bekijken en geeft me opeens een identiteitskaart. Ik was na een avondje Gentse feesten mijn kaart kwijt geraakt en dus een nieuwe ID moeten aanvragen. Nu, een dikke anderhalve maand later duikt de kaart dus op. Ik had hem gewoon in de verkeerde portefeuille gestoken.

Prices will rise.

Vandaag lees ik in de zondagkrant hier aan de receptie dat de regering begrotingsmaatregelen genomen heeft hier in Thailand. Er komt de komende 12 maanden stapsgewijs een verhoging van ca 20% op LPG en op de energieprijzen. Dat zal het voor de taxibedrijven weer een stuk moeilijker maken om rond te komen. De Bahtbussen of Songthèws hier, rijden nog steeds aan 10 Baht per traject rond. Er zijn duizenden Thais die hiermee hun brood verdienen in Pattaya, en ze ijn de hoofdoorzaak van de verkeeropstoppingen. Maar noem mij een beter alternatief en ik kan het niet vinden. Er is elke minuut een transportmiddel 24u/24 dat je naar alle uithoeken van de stad brengt in geen tijd voor geen geld (10THB). Je stapt uit waar je wilt, je stapt op waar je wilt. Maar ik vrees dat er toch een paar de boeken gaan mogen sluiten met de 20% verhoging van de LPG. Ofwel gaan ze de prijs moeten duurder maken, wat voor de toeristen geen probleem is (20 baht is nog steeds geen 50ct) maar voor de lokale bevolking wordt dit dan wel een flinke hap uit het dagbudget. 5 ritjes is bijna 1/3 van het dagloon.

Zaterdag on the beach

Wel eerst even de vrijdag afmaken... We zijn hier tegen de avond geland. De massage in mijn vast salon in Bangkok was duidelijk een slechte masseuse, want in de taxi begon mijn rug pijn te doen. Maar goed we gaan het wel overleven :-)

Dus nadat we onze intrek hadden genomen in Pattaya was Ton al opgevallen onderweg dat er VEEL veranderd was in de regio de afgelopen 14 jaar. We zijn een duur seafood hapje gaan eten in Walking street, en dan een uurtje door de straatjes gaan slenteren in wat voor hem vage herinneringen zijn, want 90% van de uitgaansbuurt is compleet veranderd. Beetje zoals iemand die in de jaren 80 in Oostende uitging nu terugkeert naar de Langestraat. Ik ben om 22u30 doodmoe huiswaarts gekeerd, maar ton had nog afgesproken met een paar vriendinnen en vrienden van vroeger. En uurtje had hij gezegd en inderdaad tegen 5u was hij thuis... Ah hoe zou je zelf zijn na zoveel jaar. Vandaag zat hij er een beetje door LOL...

Dus de zaterdag werd gekenmerkt door lekker uitslapen en dan naar het strand in Jomtien. Bij een vriendelijke familie hebben de zonen direct stoelen schoongemaakt, wij hebben gekozen waar we wilden liggen. Onmiddellijk werden er 4 parasols gezet, zodat we niet in de hitte moesten liggen en een drankje was ook in een paar seconden geregeld. Heerlijk zo aan het strand met full service. Toen een madam langs kwam voor pedicure en manicure hebben we beiden “ja” gezegd. Was een duur grapje, 9€ per persoon voor volledige madicure... De nagels staan weer gescherpt.

Na het strand hebben we een wandeling gemaakt van zeker 5-6km. Van Jomtien tot in het centrum van Pattaya. Onderweg zijn we langs de huizen gewandeld waar Ton nog gewoond heeft, en hebben we twee vrienden bezocht die er nu een zaakje hebben. Na die zeeeer lange plakkerige wandeling zijn we dan maar terug in het hotel beland voor een douche en terug de baan op...

Gegeten in een shopping mall boven met zicht op Koh Larn, drankje gaan doen in een Thaise live music bar in Walking Street en dan nog een show gaan meepikken. We konden toch niet gaan slapen net nu de vriend van Ton aangekomen was in de stad... Dus nog een paar uurtjes Disco NAB met Whisky & mixers (we hebben de fles gelukkig mogen laten bewaren voor een volgend bezoek) en dan zijn we veilig en wel thuis geraakt ergens tegen 5u30. In de disco was het toen nog vollen bak.

foto's toegevoegd aan de post van eergisteren

Net even de foto's toegevoegd aan de blogpost... Ook van de spinkhanen

Hot Hot Hot

Pfff. Hot. We zijn onderweg in de taxi naar Pattaya. Ik heb dezelfde vriendelijke man gebeld die mij vorig jaar met de twee madammen naar Pattaya heeft gebracht. Dus nu heb ik weer even tijd om de schrijfsels bij te benen.

Zo. Na een perfecte veel te vroege vlucht, volgde een veel te trage ochtend, want het was amper 6u als we al in he hotelletje Baan Silom Soi 3 stonden. De kamer was nog niet beschikbaar en de nachtwaker aan de receptie glimlachte wijzend op het bordje check in 14:00. Dan zijn we maar wat gaan rondwandelen in de buurt, en het was al druk. Veel eetkraampjes waren hun waren al aan het uitstallen en er was al wat beweging van werknemers op weg naar kantoor. We zijn dan bij Bug and Bee op Silom een hondbijtje gaan pakken. Daar was airco.

Dan heel traag naar de andere kant van de stad met de skytrain om de vertalingsprocedure aan te vragen in het kantoortje waar de ambassade ons naartoe had gestuurd. We waren daar ook veel te snel en gelukkig werd de dame 20 keer onderbroken voor telefoons en vragen van de collega's anders waren we nog vroeger buiten geweest. Om een lang verhaal kort te maken, wa gepland was te doen op 2 dagen Bangkok, was op de aankomstdag om 9u voltrokken. We zin dan maar een paar uur in shopping malls gaan rondhangen, nog iets gaan eten en drinken en tenslotte tegen 12u30 waren we terug aan het hotel in de hoop dat de kamer er al zou zijn. Hoera... Direct in de douche gesprongen en dan ons bed in voor een middagdutje.

Ik heb het al aan iedereen afgeraden om een vakantie in Thailand in de Big Bang Kok te beginnen, en in heb het nu eens zelf ondervonden. Het is als een muur die op je lijf te pletter stort. Het is druk, warm, vochtig, het stinkt en lawaaierig tot en met. Gelukkig ken ik de stad ondertussen vrij goed, maar als het niet echt nodig is, zou ik dit nooit meer doen. Die namiddag zijn we dan nog wat gaan rondlopen in de buurt, Ton is op zoek naar de beste Noodle soep. Wel hier staat in onze straat alleen al minstens 15 stalletjes met de noodle soep. 's Avonds dan iets gaan drinken, om de jet lag de baas te blijven en afgesproken met Tom. Veel te lang blijven plakken, heerlijk bijgekletst, kleine show bekeken in DJ station en gelukkig rond 1u30 moe maar tevreden op de kamer geland.

Dag 2 begon met een rustig uitslapen. Tegen de middag zijn we uit ons bed gerold om dan maar meteen Ton's lievelingsbezoek (NOT!) af te leggen aan het Bangkok Art en Cultural center. Ik had gelezen dat het een fijn museum is, en ik ben er no nooit geweest. Wel ik ben vrij zwaar onder de indruk van het museum. Jammer dat alleen de tijdelijke tentoonstelling open was en de rest terug in opbouw was. Maar heb er zeer boeiende moderne installaties gezien. Ook Ton heeft zich geamuseerd. Van daar was het maar een sprong naar MBK waar we een beetje geld hebben uitgegeven aan broeken, schoenen, electronica en ondergoed. Hoera... Goedkoop en fijne zaken in de buurt daar. Ton vond eindelijk de broek die hij al een jaar zoekt en op 10 minuten is dat ingenaaid en klaar voor gebruik. Ongeloveloos.

Tegen de avond dan teruggekeerd met de frigo op stelten na een genotsvol ijsje te hebben genoten bij Swenssens. Ik wou nog eens naar het Eat Me restaurant gaan. La Table de Tee, was niet mogelijk voor de 2 avonden in Krung Tèp, maar bij Eat Me kreeg ik nog een tafel. Ik moet zeggen, fijne speciale fusion keuken in een schitterend kader met vriendelijke bediening. De prijs was zeker ok voor wat we gekregen hebben.: 2 cocktails elk, koffie, 3 enorme st. Jacobsmossels, een stetje tiger prawns, 1 reuzengarnaal op spicy risotto en overheerlijke dikke repen kip met fijne staafjes van groene mango. Heb ondertussen ook de eigenaar, de reservation manager en de manager leren kennen. Fijn team daar. I'll be back..

Daarna op stap geweest voor een drankje, Aangename discussie gehad met een gay moslim, sprinkhanen gegeten. Tja zo bijzonder lekker smaakt dat niet, ik vond dat de naam GRASShopper alles zegt over de smaak. In Telephone gaan ze ons missen deze avond :-)