Vuurvliegen

Zo het tweede deel van de vakantie zit er ook alweer op. We zijn onderweg naar de Big Bang Kok. Onze vaste Taxi chauffeur van Bangkok (groetjes aan de mama en aan Jacqueline) is ons komen halen in Samut Songkram en hij was heel erg geïnteresseerd in het resortje dat ik had ontdekt... Het spel zit elk weekend bomvol met Thais die het voor het weekend de stad ontvluchten en dan maar naar de Floating market komen.

 Gisteren dan nog een wilde dag gehad. Eerst dus onze tuk tuk tour langs tempels, olifanten, slangen, drijvende markten en zo. Dan zijn we weer een beetje gaan rusten aan onze rivier. En tegen de avond dan even naar de tempel geweest voor wat eten. Er was een begrafenis aan de gang en dus alles vol met eetkraampjes een film projectiescherm en na de dienst loeiharde technomuziek.... Buddha is a DJ...

Alles wat we hier gegeten hebben op straat heeft een zoet kantje. Onze Pad Thai gisteren kreeg 4 koffielepels suiker (met en flink torentje) over zich heen bij het bereiden en dan nog eens als afwerking een extra halve soeplepel. Hulpa... Coca cola in vaste vorm. Dus culinair is de regio iets minder. De natuur daarentegen is prachtig. Ton heeft 4 keer gezegd: “ hier zou ik nog willen wonen in een echt Thais houten landhuis (maar dan wel met airco en moderne badkamer) en mijn eigen groenten en fruit kweken”. LOOOOL

Maar ongelijk geef ik hem niet, het is er heerlijk rustig, de mensen zijn niet zo opgefokt als in de toerist area's en ze kijken raar op als je hen een fooi geeft. De prijzen zijn spotgoedkoop om iets te eten en te drinken (in ons pension 80THB voor een large Singha, 2€20 voor ½ liter bier).

Singha heeft trouwens een goeie marketing truckje uitgehaald. Ze hebben de prijzen gelaten voor wat ze waren en de fles met 20% kleiner gemaakt. Wie drinkt nu ook 66cl bier? Zelfs de mama kon er twee baas in dit klimaat. Tja... ik denk dat de gewone bevolking hier nog gevoeliger is voor de marketing van de multinationals, dan bij ons, waar de tegentrend al ingezet is. In een land waar de limoenen in zakken van 5 kilo verkocht worden aan 4-5€ (of 10 limoentjes voor 30ct =10THB) slagen de grote bedrijven er blijkbaar in om 1,5€ te vragen voor een plastiek potje met limoensap in de supermarkt. Op het platte land werkt de strategie natuurlijk niet, maar ook hier zie je de verstedelijking oprukken en zullen dus waarschijnlijk steeds meer boeren verplicht zijn de limoenen aan 1€ voor 5 kg aan de grote bedrijven te verkopen en dan betaalt de consument 15-20€/liter voor limoensap uit een potje.

Dat blijft het fijne gevoel om terug te komen naar een land als dit. Er beweegt van alles. Ik heb op die 9 jaar toch al flink wat dingen stap per stap zien veranderen. Maar het resort waar we nu waren Thareeta Resort is het eerste kleinschalige ding waar ik de elektricien moet loven. Zelfs in de 5* Khao Lak Sentido hadden ze het niet half zo professioneel aangepakt. Het resortje is ook volledig ontworpen door de zoon en hij heeft wel degelijk smaak en verstand van aanpakken. De bedden zijn Thais,dus bereid je voor op "slapen op een plank", maar ook dat went :-)

Nu alleen nog wat volk in zijn spelleke krijgen op weekdagen. Het familiebedrijfje met 13 kamers draait vooral tijdens de weekends als de Bangkokkkers afkomen. Hij had een beetje schrik van mijn reservatie. Ja we weten niet hoe westerlingen (Falang) reageren op Rice soup 's morgens en wat ze vinden van ons resort. Wel het was gewoon HEERLIJK!

Na ons zoete eten zijn we dan vertrokken op vuurvliegsafari. Ja je leest het goed. De regio is gekend vor de vele vuurvliegjes en voor 10€ kun je een bootje huren die je dan over de kanalen langs de bomen vol met vuurvliegjes brengt. Nu is niet het topseizoen (dat is in november-december- direct na het eide van het regenseizoen), maar we hebben toch flink wat natuurlijke led verlichting gezien in de bomen tijdens onze 40 minuten boottocht.

Donderdag Olifantenwasdag

Waar moet ik beginnen? Na een rustige avond, volgde een onrustige nacht. We hebben moeilijk geslapen en de hele tijd in snokjes geslapen. De bedden zijn vrij hard (lees: keihard) en het is hier muisstil 's nachts behalve wat natuurgeluiden, twee dingen die we niet gewoon zijn. Tegen 6u was Ton klaarwakker en tegen 7u was ik dat ook, there was no choice :-)

De hond gebeten in het hotelletje/ homestay  / pension hier Thareeta Resort in Samut Songkram. We zijn de enige gasten tot nu toe. Eenvoudig continental breakfast, toast, jam, koffie (Nescafe) en water... En dan vroeg de madam willen jullie rice soup. Naturlijk willen we rice soup. Goed en wel 8u zaten we volgevreten terug op de kamer. Wat gaan we doen vandaag? niets? neen... iets? neen... etc ..

Dan maar naar de Amphawa Floating market. Ons tuk tuk manneke opgebeld en een kwartier later stond hij voor de deur. Yes but nothing there now, only weekend. Let me take you to other floating market... OK we laten ons een keer doen, why not. Na een half uur snorren (aan een hels tempo) stonden we op de floating market (waar ik al eens geweest was). We hebben geen boot genomen maar gewoon vanaf de kant wat gekeken en een paar dingen gekocht. En natuurlijk een hapje gegeten... What else?

Ton stond opeens oog in oog met een slang en wou die eens temmen.... Voor 100THB mag je ermee op de foto. En jawel, nu heb ik een ervaren slangentemmer in huis.

Na een uurtje waren we rond en dan vroeg de tuktuk chauffeur, go home or drive around little bit to see elephants and temples? Same price... Well de keuze was snel gemaakt. De olifanten vond ik leuk om eens zo dicht bovenop zo een beest te zitten, maar een goed gevoel had ik er niet bij. Zielig voor die intelligente beesten om rondjes te lopen op een vast traject met touristen op je rug. Erger werd het als vlak voor het afstappen de driver een doosje boven haalde om ons "olifanten souvenirs" te verkopen... grmbl.

Goed dan maar de foto gekocht en snel weg daar.

Dit district hier heeft maar 3 steden en is de kleinste Thaise provincie. Het heeft daarentegen wel 120 tempels en dat heb je geweten als je hier door de regio rijdt. Er zitten echt prachtige dingen tussen.

Tegen een uur of één waren we terug thuis en nu was even een rustmoment nodig. De energie is getankt, we zijn klaar om straks tegen de avond vuurvliegjes te gaan eten, of was het spotten, ik weet het al niet meer. We gaan in ieder geval per kano in de rivier en dan is er iets met vuurvliegjes. I'll keep you posted.

Mantra's

Het is 20u. We zitten in Samut Songkram. We zijn net anderhalf uurtje terug van de markt. De tuk tuk chauffeur had ons gewaarschuwd. Tegen 21u is alles dicht hier. Wel het was al dicht om 19u :-). In ons "Thareeta resort" dan maar de boel opgegeten, bij een frisse Singha. Een kwartier geleden komt de parton ons vragen "another Singha? We are closing the bar." We zijn ws de enige gasten hier. Het is er ongeloveloos rustig. We zitten 4km van Samut Songkram aan een riviertje. Tijdens het eten ben ik drie keer geschrokken waarop Ton dacht dat ik gek werd. Ik voelde iets tegen mijn benen, en er was niets. Een kwartier later had ik de dader in het snotje. Een magere rosse kat draaide rond de tafelpoot.


We zijn tijdens ons avondeten op ons terras, alleen gestoord geweest door de kat en een kikker. Ik hoor nu een paar krekels, af en toe een gecko en mantra's vanuit de nabij gelegen tempel. Geen zatte Britten, geen dikke lallende Duitsers, just 2 crazy boys from Belgium. Ton is naar binnen om Thai TV te kijken. Ik heb nog een Singha gevraagd en zit nog buiten te genieten van de rust en kreeg opeens zin om het zalige rustgevoel met jullie te delen. Het nachtleven in dit deel van Samut Songkram valt heel erg tegen :-). Maar ik moet eerlijk toegeven dat het me eigenlijk beter bevalt in dit pension met 12 kamers dan in de grote luxe van het 5* resort. We zijn even 1 met de natuur en er is Singha beer. Wat wil een mens meer?

De markt met de trein erdoor

We moesten toch weer eens iets speciaals doen, dus zijn we vandaag naar Maeklong, Samurt Songkram getrokken om te gaan shoppen tussen de treinsporen...

Na een kwartier moesten we dan uit de kant om de trein door te laten en zijn we in het station iets gaan eten.

Niets is wat het lijkt in Thailand. Een markt blijkt een spoorweg te worden, De spoorweg daarna terug een markt. De twee foto's zijn op dezelfde plaats gemaakt.

Maar ook de coca cola below, is niet wat het lijkt... 'T is fish sauce...dus misschien best geen grote slok van drinken.

Hue Hin 2

Iedereen in het hotel is supervriendelijk, ze knikken tot aan hun knieën, telkens als je iemand tegen komt. In het restaurant voelt het een beetje raar omdat er, achter, voor en naast je iemand van het personeel “op wacht” staat. Dat hoeft nu ook niet. En verder werken ze wel aan een relaxed tempo. Stress kennen ze niet. Een koffie krijg je al binnen de 5-10 minuten. Maar je bent wel direct zelf een stuk ontspannen, Sabai Sabai, heet dat.

's avonds dan naar Hua Hin getrokken en dat viel heel goed mee. Het is er gezellig met de night market. Prijzen vallen zeer goed mee en seafood is rijkelijk aanwezig. De tweede avond zijn we dan iets gaan eten zo in een seafood restaurant, waar de vloer niet helemaal proper is, plastiek napjes op de tafel, en de bediening vlot gebeurt door heel de familie van 7 tot 80 jaar... Het was mega lekker en betaalbaar.

Een vriend '(en ex collega) van Ton werk hier in een luxe detox resort als chef en hij is ons op een avond ook even komen bezoeken. “Oh you go to eat at Nahm in Bangkok, let me call David if he has time to see you if you are there” :-) Tweede opmerking van Koooh was: “Ok you are two nights in Bangkok and you try the two of the best restaurants in Thailand.” Ben blij met de keuze en minstens Nahm zal Ton ook kunnen bekoren. Gaggan is het andere restaurant en is moleculaire keuken, op zijn Indisch, whatever that could be.... We gaan het gewoon proberen.

Het enige wat we in Hua Hin eigenlijk gedaan hebben is “Beach liggen”, rondje zwemmen, gaan eten en luieren. Echt vakantie.

Nu zitten we in de taxi naar Samut Songkram. Van ons 5* Pegase hotel, naar een guesthouse. Weer het klassieke verhaal zien gebeuren als je een taxi bestelt in of rond een 5* hotel gaat de prijs opeens de lucht in. Gisteren in de Hua Hin werden de taxi's naar Bangkok Savarnabhumi Airport (ca 3u rijden) aangeboden aan 1800-2500THB. Wij moeten vandaag ongeveer 70 minuten rijden (130km) en de priujs was ook 2500... Hmmm. Ok dan wat gewacht en afgeboden naar 2000, maar je bent toch weer in't zak gezet als je in een luxe resort verblijft.

Hua Hin

Hello World. Verslag van de afgelopen dagen.

Na aankomst moesten we even wachten op de kamer. Een lekkere lunch gegeten op het terras van Asara Villa & Suite en dan tegen 14u de kamer op. Meteen de transfer naar Hua Hin town gereserveerd voor 's avonds en eerst een slaapje gedaan.

De transfer van Bangkok Airport naar Hua Hin was een flinke reis. En eigenlijk was ik niet happy met het geheel. Als Pegase ons luxe merk moet zijn, ontbrak er op deze “directe transfer” toch zo de finesse. Ik voelde me eerder backpacker, dan Pegase gast. Ik ben al hartelijker ontvangen door gewone taxi chauffeurs en voor een transfer van 3u had er toch een flesje water vanaf moeten kunnen.

In de loop van de namiddag eens gaan rondtoeren in het hotel... Niet slecht. Ik ben best tevreden van de keuze, maar of dit nu echt Pegase is,... 

We schrijven in de brochure dat de kamers 120m² groot zijn... Wel ik denk dat het grondstuk waarop ze gebouwd zijn rond de 100m² is en de kamer zelf is volgens mijn schatting 65m². Maar dan is er nog een buitendouche aan de ene kant en een terras aan de andere kant. De badkuip is in ieder geval groot genoeg om met twee in te baden en kan ca 1,5 m³ water bevatten.

Hierbij valt het eco verhaal over water sparen in de folder van het hotel redelijk in het water :-)

Ga weg!

Daar gaan we weer. Een jaar later gaat het weer eens richting Azië. Laten we beginnen met de stress van de afgelopen 24u.

Vrijdagavond een supergezellige avond gehad met de zogenaamde ex-collega's, die nog steeds collega's zijn, maar in nu andere departementen werken. Carlo had zijn ex-team uitgenodigd voor een gezellige avond in zijn heimat Zelzate. Na een lekkere aperitief en een rondleiding in een mortuarium en funerarium (NO JOKE), stapten we de eetfabriek binnen. Wel, het was een zeer fijne avond met zeer fijne collega's. Jammer dat ik Ton moest gaan afhalen, anders was ik nadien graag nog mee geweest voor een drankje. Ben eens benieuwd hoe laat de laatste naar huis gegaan is, want de sfeer zat er wel goed in. Ik was tegen half twaalf in Gent, Ton was een uurtje later klaar met werken (gelukkig was er verse muntthee om de tijd te doden). Dan begon de stress... Valies afwerken, nog een paar overschrijvingen doen, nog snel backup maken van een paar websites en dan proberen te slapen met de adrenaline op 180...

Deze morgen (24.01) dan om half negen opgestaan, en begonnen aan de reisdag. Het zou een avontuur worden, dat wist ik al. De weg was alvast een ramp in de buurt van Brussel, door sneeuw en ijzel. De chauffeur was netjes een kwartier te vroeg op de afspraak. En wijle weg. We moetsen nog een collega gaan oppikken die ook ongeveer op hetzelfde moment moest vertrekken naar Dubai. Maar dat was buiten de werken in Zwijnaarde gerekend. Na een half uur rondrijden waren we terug aan mijn deur en de GPS bleef ons in afgesloten straten sturen. Gelukkig kon ik Stefanie bereiken dankzij de wonderen der techniek en een beetje hulp van super collega's. Stipt 12u stonden we uiteindelijk op de luchthaven. Van de fast lane hebben we geen gebruik kunnen maken want ik had er niet mee gerekend dat de voucher aan de TC balie moest omgeruild worden (wie bedenkt zo een onozele procedures?). Daar sta je dan.. OK dan maar de gewone file volgen. Alles piepte bij de security screening. Na 5 keer door de metaaldetector en een zeer grondige fouillering, mocht ik door naar de gate. In de lounge bleef dan nog 20 minuten over om een gin tonic te drinken en dan BOARDING.

Nu het goeie nieuws. Thai heeft zich herpakt denk ik. Vorig jaar had ik een beetje de indruk dat Thai zich liet gaan. De service was vorig jaar vlot professioneel, maar niet hartelijk, niet zoals ik van Thai gewoon was. Vandaag werden we in de watten gelegd. Ton had een goeie draad met de verantwoordelijk voor ons deel van de cabine. Grijns.... “Please take the other seat, it's free, and then you have a free middle seat.” “Don't tell everybody, but if you buy duty free we give you a 10 to 20% reduction”. Eten was weer iets beter en de service was opvallend meer aanwezig. De andere klanten werden ook beter behandeld dan wat ik vorig jaar heb gezien. Toevallig ¾ mannelijke crew en allemaal van de familie ;-). Ik ben benieuwd naar de retour, om te zien of het gewoon een super crew is of als er echt terug iets positiefs is gebeurd.

Nu zitten we hier boven de Kaspische zee op 35.000 voet in de B773ER TKU van Thai, bijna halfweg. Nog een slordige 5000km te vliegen. Fluitje van een cent. Ik ga voor vandaag afsluiten. Tomorrow is another day, die start over 6u en dan zitten we in al the City of Angels. De nieuwe film van The Hunger games net achter de kiezen en bijna tijd voor een slaapje. Non lab fan dee Belgium!

Na het korte slaapje ook nog de fijne film A good Lie gezien, en hondbijtje genomen en toen was het alweer tijd om te landen. Jammer dat dat zo snel gaat hee :-). Steekkapot geland.

Bij immigration mocht ik mee met Ton... The fast lane zo te zeggen met de Thais. De andere wachtrij was 1/2u aanschuiven. Happy me.

Countdown Thailand 2015

Morgen vetrekken we weer naar Thailand. Volg hier de avonturen op de voet....

Op naar San to Rini

Donderdag was een rustdag. We zijn lang blijven slapen en hebben onze beide dames pas 's avonds

terug gezien. Ze zijn op eigen houtje Rethymnon gaan verkennen en wij hebben hetzelfde gedaan. Tegen de late namiddag dan nog een paar uurtjes aan de pool gaan luieren en dan avondmaal in het hotel, met een goeie fles witte wijn van Santorini als voorbereiding op onze tocht van de volgende dag.

Vrijdagmorgen dan met een vreemd gevoel gewekt door de wekker om 5u30. Miljaar een wekker... Gelukkig heeft het hotel een (beperkt) ontbijt vanaf 5u 's morgens zodat we niet met lege maag 1u in de taxi en 2u op de boot moeten. Nu zitten we op de boot, een High Speed Catamaran Terra Jet en genieten we van een rustige overtocht met een beetje deining op zee. Ik kijk ontzettend uit naar het weerzien van misschien wel het mooiste eiland ter wereld. Al moet ik toegeven dat ik ze (helaas) nog niet allemaal heb gezien. :-)

Wijn en Kreta

Ik had op trip advisor een restaurantje gevonden 'Jimmy's seafood grill ' en dat zijn we de eerste avond gaan uitproberen. Zalig lekker gegeten met een perfecte vriendelijke service op een plek zonder foto's van de gerechten. En dan natuurlijk na de maaltijd zij Ton en ik eens die barrekes gaan proberen. Schitterende service. Voortdurende stroom van gratis water, aangebracht door de vriendelijke kelner,s ook met heerlijke snackjes en perfecte cocktails. De bar “Livingroom” was echt top. Want to go back. We hebben zoiets niet in België.

De maandag dan de huurwagen gaan ophalen. Ik had een categorie B besteld (4 deurs kleine auto) en de man aan de Avis balie keek bedenkelijk naar mijn voucher. Hij slingerde een paar sleutels heen weer an overhandigde me een contract om te tekenen met de woorden. “We don't have the car you made reservation for”. Ik kreeg de sleutels van een BMW :-) Okiedokie

Dan eerst West-Kreta gaan verkennen. Tot in Kissamos en terug. Lunch gedaan in een lokale Taverna in Kissamos op het dorpsplein: Heerlijk om weer eens echte Pita Gyros te kunnen eten!

Op de terugweg gestopt in Chania voor wandeling door de stand, de haven en afgesloten met een ijsje en een koffie.

Dinsdag was de grand tour gepland. We hadden vertrek voorzien om 9u stip en alle passagiers stonden netjes op tijd beneden aan de uitgang van het hotel.Via Sitia met zijn leeuwenkopfonteinen, naar Agia Galini en dan door naar de ruïnes van het oude Festos. Eigenijk kun je gerust stellen dat onze Europese beschaving hier op Kreta zijn bakermat heeft gehad. Nog eens werd duidelijk hoe ver vooruit de Minoers op hun tijd waren.

Door de vlotte doorstroom (ik had gerekend op een kronkelweg van 70 minuten en het was geen 30 minuten snelweg) waren we een uur te vroeg in het wijndomein van Tamiolakis in Houdetsi. Maria gaf ons een fijne uitleg over de productie van hun 60.000 flessen wijn en liet ons proeven van hun lekkere oogst. We zijn vertrokken met een doosje wijn met 6 flessen, voor de aperitief 's avonds in het hotel. De terugtocht was een dikke anderhalf uur, via Heraklion terug naar Rethymnon. We zijn direct die avond dan ook maar begonnen met ons voornemen om te aperitieven met een goed glas wijn.

Op woensdag was ons programma blanco omdat we het bezoek aan Chania eigelijk al hadden gedaan op de eerste dag met de auto. We zijn vertrokken naar het klooster van Arkadi, even in de bergen net buiten Rethymnon. Onderweg zijn we gestopt op Grecofarms om een beetje bij te leren over de boerenstiel op Kreta en de mama is met een pot honig buiten gekomen, Ton met een tros druiven. Onze laatste stop was Margaritas, een pottenbakkersdorpje in de bergen met een heerlijk dorpsplein. De lunch daar onder grote bomen, met heerlijke tzatziki, Xoriatiki , fried zuccini en prachtig zicht sloot een fijne tocht door de bergen af. Mama en Jacqueline sloten de namiddag af met een dutje. Wij gingen naar het strand voor een zwempje in zee en een uurtje bakken in de zon. Maar het was gewoon te warm. We hebben hier de hele tijd op Kreta te maken met dagtemperaturen van 35-38°, in de nacht zakt het kwik naar een frisse 28 :-)

Woensdagavond dan een avondje gepraat met de manager van het hotel, bij een hapje en een drankje (een pak drankjes om precies te zijn ;-) Tegen 1u was de Raki op, de kelner redelijk high en wij doodmoe en flink bevochtigd.

Terug naar de Grieken

21 jaar geleden was mijn eerste Griekenlandervaring er één van 9 maanden. Een zwangerschap zo te zeggen, en dan is mijn liefde voor dit knotsgekke fijne land geboren.

Vorig jaar was het een blitzbezoek op Rhodos van drie dagen, dit jaar een island hopping tocht van 9 dagen door Kreta en naar Santorini. We begonnen met een vertrek van Ostend-Bruges International Airport. Een fijne ervaring met een flink uur vertraging doordat de parking op HER airport vol stond en we niet mochten vertrekken. Dan is alles eens op tijd komt het Griekse organisatietalent weer boven drijven. Alhoewel, na een perfecte vlucht met een fijne service van de collega's heb ik nog nooit zo snel na de landing de luchthaven verlaten. Alles ging bliksemsnel, valiezen stonden na 10 minuten naast ons en dan was er enkel nog de 1,5u transfer nar Rethmnon om terug een bed te hebben voor de nacht. De manager van Hotel Theartemis Palace is ook een oude vriend van me, waar ik veel goeie zaken mee heb gedaan in de glorietijd bij Bucher. De goeie ligging, het lekkere eten en de attente service zijn al jaren een bron van massale repeaters.

We zijn tegen middernacht in het hotel geland en bijna onmiddellijk gaan slapen. Het hotel zorgde nog voor een koude schotel, zodat we niet met honger (LOL) het bed in moesten. Fijne service. De dames kozen voor een nacht zonder koude schotel en waren al meteen naar dromenland vertrokken.

Zondag eerst een fijn ontbijt genomen en dan de stad ingetrokken voor een verkenning van Rethymnon 2014. Was een fijn weerzien. De stad is netter geworden en er werd geïnvesteerd in hier en daar geslaagde vernieuwing. De oude stad is nog steeds zo een heerlijke wirwar van steegjes. En vooral de lading nieuwe mooie, high quality trendy bars viel ons op langs de promenade.

Mango Pancake nummer 4

Donderdag vandaag, al heb ik het gevoel dat het zondag is. Alles loopt hier naar zijn einde. Gisteren dan maar aan het strand in North Pattaya gebleven. Lui in de strandstoel gehangen. Lekker gegeten en dan wat gaan slapen. Tegen 22:30 dan naar 't stad getrokken en een soepje gaan eten. Dat soepje is me heel slecht bevallen. Daar gaan we dus niet meer terug. Het is de tweede keer op mijn 12 reizen naar Thailand dat ik ziek ben van het eten. Tja kan gebeuren. We hebben er dan maar een recuperatiedag van gemaakt vandaag. 

Nu zit ik weer op het terras van de French Bakery La Baguette met een mango pancake en een roze mompelpoes drankje. Morgen deze tijd zal het onze ... varen. Nog even 24u genieten. 'K hoor dat het weer in België niet zo slecht is, dus dat valt mee.

Time flies

Ohlala het is alweer woensdag.
We zijn dus zondag naar de blinde masseurs geweest hier om de hoek. Dat was een misser. Ik had een beer van een vent die met volle overgave me aan het kneden was tot ik onder deur door kon gerold worden en ton had er één die amper tot strelen kwam. Elk had een totaal verschillende techniek en benadering, en het was een zootje. Niet aan te raden dus. Been there, done that.
De rest van de week hebben we opgevuld met iets drinken, iets eten (vooral dan mango pancake en I scream), naar het strand gaan, rondlopen en aan de pool hangen.

De floating market hier net buiten Pattaya was leuk. We hebben geen taxi of excursie genomen, maar gewoon de Songthèw langs South Pattaya road en daar dan de songthèw genomen naar Sattahip.
Op de terugreis waren de chauffeurs maar al te gewillig om er 200 Bath voor te vragen, maar we zijn gewoon terug gaan wandelen en na 5 minuten zaten we al in een andere songthèw aan 10 Bath per persoon :-)

Ondertussen woensdagmorgen en ik stel vast dat ik de afgelopen vakantie heel weinig p de blog heb geschreven. Ik had er geen zin en geen tijd voor. Nu nog steeds is de energie niet wat het zou moeten zijn. Ik heb enkel een beetje (hard) gewerkt aan mijn e-cademy lezing, maar voor de rest zelfs amper een nieuwssite geopend of amper online geweest. Gelukkig heb ik Facebook Mobile op de Thaise telefoon, anders zou het thuisfront zich afvragen of er nog leven is in Thailand; Jawel, maar op een rustige pas en geen drafje. 

Ton is nu naar de tandarts hier voor een zandstraalbeurt, en dan heb ik ook wat tijd om aan de blog te schrijven. We proberen zoveel mogelijk samen te doen en genieten van elk moment.
Gisteren was het Swenssen's moment. Een vol bord mango ijs met sticky lice en slagroom... hmmmmm.
Ik heb nog getwijfeld over de earthquake, maar 13 bollen zijn wat van het goede teveel. :-)

Ik hoop dat de rust zich alsnog helemaal inzet de komende 3 dagen, zodat we vrijdagavond met een uitgerust gemoed de terugvlucht kunnen aanvatten.

Foto's toegevoegd

Snel even een paar foto's toegevoegd bij de vorige blog posts. Alles prima hier in het verre Thailand. Vandaag, zondag gaan we naar de Floating Market en dan voor een massage bij de blinde masseurs...
Spannend...

Thaise weetjes

Wel... Ik had beloofd nog een paar Thaise weetjes op jullie los te laten.

Thailand is waarschijnlijk het enig land ter wereld waar de verkeersregels het gevolg zijn van een geschenk. De Thaise koning kreeg een Rolls Royce met het stuur aan de rechterkant aangeboden van het Britse koningshuis en toen heeft de koning beslist dat er links zou gereden worden in Thailand. Er waren op dat moment toch amper wegen in het land en er moest dus eigenlijk nagenoeg niets worden aangepast.

Veel Aziaten zijn genetisch lactose intolerant, daarom vind je hier weinig kaas en melkproducten.

Een beroep leer je hier meestal niet door naar school te gaan. Doordat alleen de basischool en de gewone opleiding lager middelbaar gratis is, kunnen veel Thais zich geen beroepsopleiding veroorloven. Dus beginnen ze er meestal aan met van een hobby hun beroep te maken of een beroep wat ze hebben geleerd van thuis. Dit is vb het geval voor garagisten en herstellers van bromfietsen, koks, verkopers van voeding, etc...

Deze week gaan de rijstboeren de grote boem (Savarnabhumi) proberen te blokkeren, tot ze hun geld krijgen van de staat.