11 februari part I

Right. Ik heb net mijn eerste nacht in Ban Taly achter de rug.
Even het volledige verhaal afwerken van gisterenavond. De bus was inderdaad op minder dan 2u in de “stad” Namsom. Daar stond Bom's zus met een nest kinderen op ons te wachten met en pickup truck. Bom heeft het boodschappenlijstje doorgegeven met hij wou laten inkopen voor mij om te eten en we zijn gaan zitten aan de bushalte tewijl zij naar de markt gingen.

Na een half uurtje waren ze terug. Met 5 vooraan in de pickup en met 3 in de laadbak tussen de rugzakken en de inkopen. 20 minuten van de stad, langs verharde wegen waren we dan in Ban Tali. We zijn hartelijk onthaald door de families, zussen, nonkels, tantes en kinderen, vooral veel kinderen. Die laatsten waren bang van die grote blanke man die in hun midden opdook. Ze hadden er ook nog mar zelden één gezien en nog nooit van zo dichtbij.

Er zat niets anders op dan een whisky te drinken met de familie, terwijl Bom met 5 anderen aan de kook ging om voor mij een fried rice te maken. Fried rice gegeten en een brok vis, met een drietal whiskey's en dan was het al 22u. Tijd voor een slaapje. We zouden gaan slapen in het huis van een nicht. Bom en ik op de brommer, De nicht en haar man ook op de brommer. De rugzakken op de pickup truck en dan 1km verder het huisje gaan betrekken. Ons bed op de grond met klamboe was verbazingwekkend comfortabel, zij het vrij hard.

Paar keer wakker geworden van de onbekende geluiden in een volledig houten huis te midden tussen de landerijen hier, maar toch redelijk geslapen. Ergens rond 7u gewekt door iets wat klonk als een ode aan de arbeid op het platteland die uit luidsprekers schalde in het dorp, gevolgd door een speech van 10 minuten die om de drie woorden “na krab” bevatte. En dan begon het leven in het dorp. Ben dan nog blijven liggen tot 10u om de confrontatie wat uit de weg te gaan met de douche. Haha. Wel “de douche” is een verkeerd woord. Het toilet doet ook dienst als douche. Je schept het water in het reservoir gewoon over je om te douchen. En dat water is ijskoud.. Wat ben ik blij met mijn dompelbad ervaring in Villa Aqua, Bom schrok van mijn reactie. Ik had minder moeite met het koude water dan hijzelf. Ik moet toegeven: je hebt daarna wel een lekker fris gevoel.

10 februari

Bangkok was zoals steeds een veel te korte stop. Het hotel was super. Heb weer flink wat inspiratie opgedaan voor één van mijn projectjes. Nieuw design hotel in Silom buurt, met alles erop eraan aan een aanvaardbare prijs: Glow Trinity Silom Hotel. Ipod docking station en DVD player in de kamer, thee en koffie faciliteiten, een koelkast. Kortom alles wat een mens nodig heeft om te overleven. :-p

Dan gisterenavond ook Tom terug gezien. Was een jaar geleden van in Phuket. We hadden een superleuke avond met een hapje en een drankje, terwijl Bom onderweg was naar mama om iets op te halen op mee te nemen naar Udon Thani. Tom werkt voor Bombardier als programmeur voor de Skytrain en leeft goed in Bangkok. De avond dan maar afgesloten voor middernacht. Hij moest werken vandaag. Ik moest een vlucht halen, een vlucht naar een nieuw avontuur.

Dan vandaag vertrokken in Bangkok met de Skytrain, dan de Airport Link, naar de luchthaven. Ingecheckt en dan weer iets geleerd. Beneden op de onderste verdieping, uiterst recht als je voor het gebouw staat is een food court. Hier eet je voor 40 en 50 Baht, koop je water voor 7 Baht, een heel verschil met de prijzen in de rest van de luchthaven. Het personeel van Savarnabumhi Airport en de reps van de TO's vulden de enorme zaal. Goed om te weten, nietwaar?

De vlucht met Thai Airways was weer zoals gewoonlijk: Mega super service, Op een vluchtje van 60 minuten kregen we een doos met broodje, brownie, sudderans. Daarna een kopje koffie en 2 keer water. Net de tijd om af te ruimen en we waren geland. I just love to travel that type of airline.

Nu zit ik hier in het midden van het Thaise platte land. De “westhoek”, het “bachten de kuppe” van Thailand, maar dan in het oosten. Grens met Laos is maar 57km ver. Om de één of andere reden kan Bom's zus ons niet komen halen, dus doen we de toch met openbaar vervoer. The real Thai way. Eerst met het busje van de luchthaven naar een soort bushalte. En nu zitten we hier te wachten tot de bus volk genoeg heeft om te vertrekken. “Kan nog een uur duren voor we vertrekken”, zegt Bom net om me moed in te pompen. Gelukkig is de rit maar voor een uur of twee.“Als alles goed gaat”, voegt hij er snel aan toe. Ik geniet hier wel van. Aan een grote weg zitten we nu op een bankje. Een paar bekenden van Bom komen het wachten verzachten. Ondertussen sleutelt de chauffeur wat aan de Toyota minibus die ons dadelijk moet wegbrengen. Bom maakt een shopping lijstje van wat hij moet halen om morgen voor mij te koken. Want “Isaan food is maybe not so good for you”. Een flesje water en een kom rijst gaan het ook doen als de nood het hoogste is. Ik ben niet op vakantie hee, ik ben op reis... Het is geen Neckermann vakantie, sorry Jo. Dit is gewoon een miljard keer leuker dan het mooiste beach hotel, al dan niet met seaview suites.

Er komen steeds meer mensen toe. Ondertussen zitten hier al een 6-tal mensen te wachten op het vertrek. Even tellen, er zijn 11 plaatsen in het busje. Dus met een beetje geluk zijn we hier voor den donkeren weg. :-p Ondertussen sleutelt de chauffeur lustig verder. De ene ligt onder het busje de ander probeert te starten. Geen succes. Dan nog maar wat sleutelen. Voor Afrika reizigers klinkt dit gegarandeerd bekend in de oren.

Goed nieuws, het busje start. Een dikke zwarte rookpluim schiet uit de uitlaat. Maar we zijn nog niet vertrokken. Met een brede grijns schakelt de, misschien 19 jarige, monteur-chauffeur-technicus de motor weer uit en ruimt zijn materiaal op.

Waar ga ik slapen vannacht? Geen idee. Op de grond in een schuur? We zien wel. Is het leuk, dan is dat mooi meegenomen. Wordt het een ramp, dan heb ik weer een avontuur om te vertellen als ik thuis kom.

Ik ben aan mijn eigen “Weg naar het Platteland” bezig en ik hoop meer van mezelf te vinden. Ik voel mezelf hoe langer hoe meer op mijn gemak in mijn rol als “lijdend voorwerp” in een vreemde cultuur tijdens het reizen. Go with the flow, see where the waves throw you on the shores. Bom vraagt “gimmy 100 Baht” en betaalt prompt de busrit voor het meisje bij wiens familie hij 2 jaar logeerde tijdens de studies. Does it say ATM on my T-shirt? Het is hier een deel van de cultuur om te delen wat je hebt. En in hun ogen heb ik veel... heel veel. Het meisje bedankt me uitvoerig en zet de levendige conversatie met Bom verder. Ik typ ondertussen deze blogpost.

Er komt een andere bus aan en een 10-tal mensen stappen uit. Oops te veel mensen voor het mini-busje. Mijn rugzak wordt overgeladen in de grote bus die ook klaar staat en de motor wordt gestart. We stappen in de bus, de airco loopt, buiten 32° in de bus 29°?

Een oude ietwat corpulente man wordt aan boord gehesen. Neen geen lagevloerbus, maar drie passagiers en de chauffeur doen het zware werk om de zeker 180Kg zware man op de bus te krijgen. AFH zou hier zeker 10.000$ overgehad hebben voor dat filmpje. Ben eens benieuwd hoe het uitstappen gaat verlopen. We zijn nu met 18, een dik uur na het aankomen aan de bushalte kruipt de chauffeur achter het stuur, start een cassette met Thaise muziek en sluit de deur, het is kwart voor vijf. We are on the move for a trip to the countryside. Bom zegt “de rit duurt 2uur ongeveer”, ik reken dus tegen 20u aan te komen. It is 2 hours TMT (Thai Maybe Time), dus ik doe dat veiligheidshalve maar maal 1,5.

We zijn een kwartier geleden vertrokken en ik vermoed dat ik te voet verder was geraakt. We zijn nog 2 keer gestopt om iemand op te laden. En nu staan we aan het tankstation... om de bus vol te tanken. Wat wie tankt er nu zijn bus vol voor hij vertrekt?

Na 5 dagen hier, ga je alweer nadenken over het hele rat race waar we ons leven in doorbrengen. Dat was de hoofdreden waarom ik dringend naar Thailand moest. De i moet zijn putjes terug krijgen en alles moet weer even in het juiste perspectief geplaatst worden. Geen plek ter wereld doet dat beter dan hier. Ik las net in het maandblad Genieten (jan. 2011, p95) dat An Kluft de zaakvoerster van Pluto hier haar beslissing genomen heeft om de KMO van haar moeder over te nemen. Het is een land waar je leert belangrijk van onbelangrijk te onderscheiden.

White skin: important
Gadgets/iPhone/iPad: important
Food: important
Money: Go to ATM of find a falang. If no money comes out of the ATM: say “oh”, look sad for one second, and continue your normal life. Try again later.
The rest: we will see

Doet me net danken aan de parabel van de Amerikaan die tegen de Afrikaan zegt:”wat doe je daar”. “Ik zit aan het meer en kijk naar het water” antwoordt de man. “Zou je niet beter werken?” vraagt de Amerikaan. “Wat levert dat op” vraagt de zwarte man. “Wel” , zegt de Amerikaan, “dan kun je geld verdienen. En als je veel geld hebt dan kun je dit stuk grond kopen, hoef je niet meer te werken en kun je de hele dag naar het water kijken”. Zegt de zwarte man:”DUH!”...

Van de stad Udon Thani heb ik geen bal gezien. Nu rijden we door het landschap bij ondergaande zon. Ik ben moe, plak en stink van een hele dag te slepen met twee rugzakken in de warmte, maar ik voel me eigenlijk nog altijd beter dan na een werkdag. :-p

Ik heb nog steeds geen enkele dag echt goed geslapen. Misschien is 5 dagen echt nog niet genoeg om uit de gekke drukte te geraken? Het energieniveau is al een beetje gestegen, maar nog niet genoeg voor ACTION... Over 10 dagen ben ik terug in Gent maar ik voel wel dat de nevel aan het optrekken is.

In de Karaoke Bar

Even de afgelopen dagen schetsen. Vierde dag Thailand en mijn eczema is zo goed als weg. Ja, weer eens het bewijs dat ik allergisch ben aan het Belgische weer. Haha. Zit nu in de taxi naar Bangkok en denk na over de afgelopen dagen. De hondspanning is er nog niet voor 100% vanwege een gebrek aan slaap, maar dat halen we nog wel in.

Maandag genoten van een lazy day. 's Avonds nam Bom me mee naar een karaoke bar. Wel ik was heel aangenaam verrast. Was dit Pattaya? Neen... kan niet, en toch. Een oergezellige kleine bar. Er was weer maar 1 witte in de zaal en een 50-60 Thais die genoten van Thaise muziek en hun fles 100 Pipers whisky. Voor wie het niet kent, 100 pipers is waarschijnlijk het afgedankte vocht van de red label, maar je hebt er (blijkaar- haha) geen echte kater van. Een vriend van Bom had er nog een fles staan en met zijn goedkeuring hebben we die dan maar soldaat gemaakt. Van 23u tot 4u zitten kletsen met een paar klanten, de ladyboy achter de toog, de patron die vereerd was dat ik me amuseerde in zijn bar terwijl er enkel Thaise muziek gespeeld werd.

Geen luidruchtige Russen of ander short-witte kousen-sandalen, sex zoekend gedierte van de biotoop Pattaya in de zaak of zelfs in de buurt. Terwijl we toch pal in het centrum zaten.

Klein tempeltje voor de huisgoden in de hoek en Bom met de barmoeder aan de Karaoke. Heerlijk genieten en kijken naar de echte levende cultuur, niet die achter glas of in een museum.

Kijk, ik heb na 5 bezoeken hier een haat liefde verhouding met Pattaya. Het openbaar vervoer is schitterend geregeld met de Baht bussen. 24/24 rijden ze rond voor 10 Baht ben je op je bestemming. Het leukste vind ik nog steeds op Beach road tussen 8 en middernacht aan de cocktailbar te ziten en de Urban Zoo observeren. Alle soorten en vormen van het beestje “mens” komen boven. Het leven is er redelijk goedkoop en er is een enorm aanbod aan entertainment. Nadeel is dat het hoofdzakelijk een bestemming is voor goedkoop en plat sextoerisme, en ik betrap mezelf erop dat dat me telkens meer ergert.

Ik heb Sanuk gehad gisteren door de Thais te observeren. De fles talkpoeder prominent op de toog van de bar en alle Thais regelmatig het gezicht "inwitten". Het is gewoon fantastisch om te zien hoe onze schoonheidsidealen tegenovergesteld zijn. Maar ik zie ze bij ons op cafe nog geen fond de teint en snelbruiner op de toog zetten...

Bij de kapper

Zondag naar de kapper geweest. Leuke anekdote: Ik wacht op mijn knipbeurt en de huiskat komt langs gelopen. Recht naar het tempeltje n de zaak, waar zoals het hoort altijd een hapje en een drankje staat voor de huisgoden. Niemand kijkt op als de kat zich op het “buffet” stort en ook het glaasje water half leeg drinkt. Ik ben ervan overtuig dat ze sceptici over het hele gedoe met huisgoden de mond snoeren met uit te leggen dat de huisgoden wel degelijk de spijzen en de dranken verorberen dus hoe haal je het in je hoofd dat die niet zouden bestaan.

We reizen om traag te worden

Goeie middag. Ik zit hier nu op mijn terraske in de schaduw, temidden van een mooie tuin en heb gisteren weer even geleerd wat er echt telt in het leven. Geduld hebben...
Alle vluchten mega stipt op tijd. Chapeau Etihad. Dan kom je in dit land aan en je leer direct weer dat je hoort geduld te hebben. Immigration duurde meer dan een uur wachten. Taxi dan met in een rotvaart naar Pattaya. Hier aangekomen rond 21u ipv de voorziene 20u, ingecheckt, douche, andere kleren aan en hup naar mijn favoriete restaurantje "Oh Aharn Thai" op South Pattaya Road. Het restaurant zat afgeladen vol. Na een klein uurtje wachten ... ik viel bijna in slaap op de tafel, kwam een overheerlijke Chicken Yellow Cullyw ith Steam Lice. Ik heb gesmuld... Da terug naar het hotel... wou even op internet... 1/2u aan de receptie gestaan. De nachtwaker wist niets.. Probeerde voor de show mensen te bellen, maar zei dan "solly, tomollow".
Vanmorgen dus de toegang gekregen. Naais... Nu op naar food, massage en lelax. En misschien ga ik me dan morgen al niet meer ergeren aan het wachten...

Koffie bij zonsopgang in Abu Dhabi

Net een heerlijke vlucht achter de rug met Etihad. Super service, aangename pitch, lekker eten, goed entertainment system, degelijke koptelefoons, knap personeel, netjes op tijd. Leuke mensen ontmoet op de vlucht. Patrick, een visser uit Nieuwpoort die nu in Vietnam woont. Wel grappig het vluchtkaartje met de richting van Mekka.


Tijdens de vlucht de film "The Social Network" gezien. Nu even aan het genieten van een koffie bij opkomende zon in Abu Dhabi Airport, met free wifi. Dadelijk gaat de tocht verder, nog eens 6u vliegen naar BKK.We leuk om even de benen te kunnen strekken tussendoor. Leuke luchthaven, veel mannen in lange witte jurken, vrouwen in alles tussen westers en een brievenbus.

We zijn om 6u30 plaatselijke tijd geland, tegen de tijd dat ik uit het vliegtuig, naar de terminal waar de vervolgvlucht vertrekt en door de security was het al 7u30. Over 30 minuten opende de boarding voor het tweede stuk. Nu ga ik toch proberen om een uurtje meer te slapen.

Over een kleine 8u sta ik in BKK en is het gelukkig avond. Het zal met zekerheid een rustige avond worden. Een hapje in Oh Aharn Thai, misschien naar de kapper en dan naar bed. Morgen naar de massage! 2 hour please! Ik ga eens de blinde masseur in Pattaya proberen. Die is volgens de Thais van ter plekke SUPER. Just what i need.

Flight EY 408 AUH-BKK is ready for boarding.

Ready to go

Daar gaan we weer. Ik ben klaar voor een avontuur. Ik heb er ook echt één nodig vrees ik. Net ingecheckt op een gangplaats voor morgen. Flight BRU-AUH vertrekt om 21u25 en ik kan al niet wachten om in te stappen. Het tweede toestel voor de vlucht AHU naar BKK heeft een 10-abreast config en méér dan 50 rijen... A380? Stom dat ze het type toestel niet geven bij de check in online. Ik hoop op een A380, AGAIN :-) En als het een Chesna 172 blijkt te zijn, zal ik ook moeten zwijgen. as long as i get there. My Singha beer is waiting, my Yellow Cully is waiting @ oh-aharn-thai, ik wil mijn vrienden weerzien en ik wil een massage!! Countdown läuft! 22u20 min to go

zaterdag op het eiland Phuket

News from the island. Mai heeft ondertussen een auto en we zijn gisteren op stap geweest. In de late namiddag naar Pungthep cape of sunset cape. We hebben net de zonsondergang gehaald, dan uitgebreid gaan eten en tegen 21u30 doodmoe in bed. Opgestaan tegen de middag. Luiheid rulez. Dan deze middag bij MK gaan eten (chinees restaurant waar je alles zelf moet doen). En dan in de late namiddag met de taxi naar Phuket weekend market voor een namiddag vol shopping en snacken. Nu aan het klaarmaken voor een avondje stappen. Vandaag al gehoord dat we gisterenavond gemist werden. Er was blijkbaar een feestje going on en we waren "gewenst geweest". Tja eens zien wat de zaterdagavond brengt.
Gegeten hebben we al op de markt, net nog Night at the Museum gezien op TV, gedouched en wel, klaar om een stapke te gaan zetten. Kheb al dorst :-)

Regenseizoen

Het is hier momenteel regenseizoen. Nog niet heel veel van gemerkt, want het weer valt mee. De afgelopen schitterend weer gehad en lekker lui rondgehangen. Altijd wel ergens tussen slapen, massage, cinema ... blijven lummelen. Zelfs geen tijd voor de blog, of liever geen zin om te werken. Goed teken :-) Gisteren dan naar de cinema getrokken en genoten van de film "SALT", daarna gaan eten bij Kenya en dan nog iets gaan drinken. Vroeg naar huis getrokken en net op de kamer toen het begon te gieten. Vandaag en morgen verwachten we veel regen hier. Das vandaag wat vroeger opgestaan, en toch nog het ontbijt gemist in het hotel ;-) De donkere wolken trekken al samen boven de bergen rond Phuket. Het gaat dadelijk weer klabetteren. Gisteren trouwens een erg nuttige 60 Baht uitgegeven. Mijn Diesel polshorloge mistte een lederen riempje waardoor ik hem niet meer kon dragen. In België al eens gaan vragen, maar ze vernieuwen alleen de hele polsband, niet het kleine riempje. Ik had de horloge meegebracht omdat ik wist dat er een paar creatieve schoenlappers hier op straat zitten... En zie daar 5 minuten laten was mijn horloge weer bruikbaar. De vollege polsband zou in België rond de €50 gekost hebben... Dus de reis is al gratis.
Het valt me wel op dat de prijzen toch weer gestegen zijn en dat de duurdere Baht (+ca 15%) toch doorweegt. De briefjes van 1000 vliegen ontstellend vlot uit de hand. Nu tijd voor een kopje koffie in de lobby en dan misschien gaan bowlen? Let it Rain!

Vluchten met XL Airways

Ik ben dan maar weer eens gevlucht. Zondag met XL Airways een weekje Phuket. Het toestel draait aan de gate en kik zie een kenteken CZ-TFZ... Niet de gekende F-GSEU of het zusje. Onmiddellijk internet opgezet en deze kist opgezocht. Blijkt een nagelnieuwe airbus A330-243 te zijn (1ste vlucht voorjaar 2009) en ik zie de stoelenconfig 288/42... De F-GSEU heeft 342-24... Mijn wens gaat in vervulling, ze hebben een even groot toestel ingezet met minder rijen. En inderdaad eenmaal aan boord valt de beenruimte onmiddellijk op. Service is schitterend, maaltijd is verzorgd, voldoende en lekker. Dan even gaan kletsen in de galley. Oh dit toestel is idd een stuk beter voor de lange afstand dan onze andere toestellen. het inflight entertainment system is crap! Maar de passagiers zitten op zijn minst comffortabel, alleen jammer dat dit zijn laatste vlucht is voor XL. Vanaf 1 vliegt hij voor SN. Dus de retour wordt weer met de Air Sardinnes kist :-)
Nu de vlucht was perfect, geen oog dicht gedaan en dus kapot aangekomen. Direct naar het hotel gevlogen met taxi en eerst naar de kapper. Ik had niet mogen zeggen doe gerust kort... Dan een slaapje gedaan. Bom is aangekomen uit Bangkok, massage gedaan, lekker gegeten, dfraknje gedaan en dan vroeg gaan slapen tegen 3u :-)
Het is nu middag en tijd om op te staan, nietwaar. Het wordt zeker en vast een luie dag. Het zouden allemaal luie dagen moeten worden. Enjoy the Belgian weather, hier zonnig, warm en aangenaam.

Vakantiemail nu ook op smoelenboek

Voortaan kun je vakantiemail ook vinden op facebook. Als je de facebook page leuk vindt dan blijf je op de hoogte van acties en lastminute promoties op de Belgische markt. Ik wens iedereen een super vakantie toe! Bezoek ons op facebook http://www.facebook.com/pages/vakantiemail-promoties/260224523957

Tijd voor een beetje werken

Genoeg gereisd voor de maand maart. Ik ga me de komende weken wat bezig houden met www.vakantiemail.be en www.mesvacances.be Twee van mijn websites voor het vinden van passende last minute vakanties. Alle promoties van de verschillende partijen moeten nog beter in de zoekmodule komen. Veel werk aan de winkel, maar misschien kan ik daarna weer op vakantie.
greetz

De laatste 11.000 kilometers

We hebben de luchthaven niet meer verlaten en dan maar lekker in transit gebleven. De vlindertuin bezocht, de orchidee tuin bekeken, wat geshopt in de honderden shops. Voetmassage genomen in een gratis zetel met voetmassage. Online geweest met de gratis WIFI service en ook op 1 van de honderden computers die overal gratis ter beschikking stonden. We konden gratis gaan zwemmen, of naar de bioscoop op de luchthaven. Er zijn in elke terminal veel gezellige zithoeken met verschillende soorten zetels en bankjes. Overal wel iets te beleven. Geld uitgegeven; boeken gekocht en een parfum. Ah we only live twice. We hadden nog zin in een korte nek- schoudermassage, maar helaas 6u is te weinig voor een tussenstop op SIN airport.

Overal zijn informatiebalies, overal personeel die je onmiddellijk komt vragen of ze je kunnen helpen als je het plan van de luchthaven nog maar open plooit. Kortom echt een heerlijke luchthaven.

Dan tegen 22u55 boarding, 23u55 deuren dicht en 0u15 de lucht in... take her to the sky Mr. Murdoch.... Heerlijk terug in de A380 te zitten, bovenaan dit keer op rij 71 aan de emergency exit. Jammer dat er geen raampje is en dat het tafeltje wat wankel is, maar we zitten rustige en hebben ca 2m beenruimte.
Dadelijk tijd voor een slaapje en dan zien we straks wel weer wat de dag brengt. Toestel is netjes stipt op tijd, dus met een beetje geluk zit ik straks 2u rustig een koffie te drinken op CDG tijdens het wachten op mijn TGV naar Rijsel.

Terugblik:
De reis zit er bijna op. Het was gewoonweg fantastisch. We hebben genoten van 3 mega steden die bij veel mensen tot de verbeelding spreken. We hebben fantastische vluchten gehad en unieke ervaringen opgedaan . We keren ontspannen en moe terug naar huis. Een beetje met weemoed (het bleek toch een week te kort), wel met een landing positieve energie en een beetje ook met de wetenschap dat de wereld een boeiende plek blijft, hoe vaak je ook reist.

Het was geen vakantie, het was een reis. Die is voor mij begonnen in London en loopt nog tot in Gent. We zijn geconfronteerd met een voortdurend wisselend palet aan smaken, geuren en kleuren waar we telkens even mochten proeven en dan naar het volgende kraampje konden verder trekken. De vanille en de chocolade kende ik al, maar toch smaken ze soms nog steeds verrassend. Zo reis ik graag, reizen om te proeven, te proberen, te ontdekken. De ideale wereld is niet dat van 1 volk, 1 denkpatroon, 1 cultuur, 1 taal. Het is net de swir met nootjes door de vanille, die je de vanille nog beter doet smaken. Doe mij maar eentje met 12 bollen in alle mogelijke smaken met een paar exotische toppings (Swenssen's here I come for an earthquake) om te vieren dat in binnenkort weer ga vertrekken...


De vlucht is prima verlopen. Super vriendelijke crew gehad, maar de stoelen waren wel precies harder dan op het main deck. Nu goed de 14u aan boord van de A380 zijn nog sneller verlopen dan de heenreis. De maaltijd en het ontbijt waren heerlijk en we zijn stipt op tijd geland. Dan was er natuurlijk de ontnuchtering van l'organisation Parisiènne, maar al bij al is het nog goed en vlot gegaan. De koffers kwamen voortdurend vast te zitten op de belt, riemen draaien tussen de rollen, etc ... (nog nooit gezien, waar ook ter wereld!) en een uur na de landing stond ik in terminal 2. Ik zit nu te wachten op de TGV naar Rijsel, dan weer een uurtje wachten op de trein naar Gent en dan de bus op naar huis. Na 30u reizen ben ik dan thuis, en eigenlijk zou ik nu gewoon liever terug inchecken en om 11u weer vertrekken; Maar er moet ook nog eens gewerkt worden, nietwaar :-)

En dan die leuke reclame overal: ” Duty Free like nowhere else ... Aéroports de Paris”.. wel ik moet zeggen “ga eens naar Singapore”. That is what we call a duty free shopping mall like nowhere else.

Going Home

Terwijl ik dit offline schrijf zit ik op ongeveer 34.000 voet boven Phuket, waar we 12u geleden zijn vertrokken. De laatste avond nog even naar de show geweest en van een paar Singha genoten tijdens de voorstelling van o.a. Tina Turner's “Private Dancer” in Boar Bar. Dan vroeg gaan slapen tegen 1u30 want de wekker stond alweer gesteld op 9u30 :-(
Behalve checkout en reizen niets gedaan vandaag. Taxi naar de luchthaven op Phuket heeft een sluipweg genomen waardoor we vanuit Patong in minder dan 40 minuten op de luchthaven stonden. Direct through-check in gedaan naar Parijs voor mij en naar A'dam voor Dennis. De Silk Air vlucht van Phuket naar Singapore was voorbeeldig. Anderhalf uur vlucht met volledige maaltijd en met een onberispelijke service. Dan waren we in het paradijs geland :-)

Pattaya to Patong

De afgelopen dagen even geen tijd en zin gehad om te bloggen. Ik denk dat de vakantiesfeer er echt begint in te komen. Ik zit nu al in Patong. Dennis is naar het strand getrokken om te gaan bakken, en ik zit op het terras van ons hotel wat te knoeien op de computer. vakantiemail.be heeft een beurt nodig. Moet een paar dingen afwerken en dit was het gedroomde moment. Zonnetje schijnt, 35°, je zweet je te pletter als je al gewoon stil zit, laat staan als je gaat bewegen. Maar het blijft heerlijk. Pattaya was leuk. Dieter Heinickel gaan opzoeken , Bom gezien, lekker gegeten in Oh Ahaan Thai, een dagje naar Koh Larn aan het strand gaan liggen, etc ... Dennis is ondertussen ook verkocht.

Ik heb hem de Thaise snackjes leren kennen LOL. Vanuit Pattaya dat met Bangkok Airways een heerlijke vlucht gehad per ATR72 naar HKT. Direct in het hotel ingetrokken, Mai belde al dat hij vrij had en in Patong was, samen iets gaan drinken en dan een uurtje massage genomen in C&N hotel en dan lekker gaan eten in Chiang Rai Seafood temidden van de "ladybars". Hello Welcome...
Dan naar de show gaan kijken in boatbar en tegen 3u30 moe maar tevreden in bed neergestreken. Zondag de hele dag naar een eilandje in de buurt getrokken met de speedboat. Luieren met BBQ op het strand. Het was dan ook nog Buddha day, dus weer alles gesloten in Patong en geen alcohol. Maar goed sommige restaurants hebben al begrepen dat je het kunt omzeilen....
Chiang Rai seafood had business as usual :-). Omdat toch alles dicht was dan maar 2u massage genomen en vroeg gaan slapen. Maandag dag wat gaan shoppen in Jungceylon, 2u massage gehad en verder eigenlijk niet gedaan. Ook eens tot in Kamala gaan kijken. leuk strand. Vandaag dus lekker uitgeslapen en nu aan het zweten op het terras beneden, want internet doet het niet op de derde verdieping... Morgen 12u is de retour begonnen... taxi->Ap. -> HKT-SIN... Not in the mood to fly back as usual, wel weer blij om nog eens met de superbus te mogen vliegen morgen tegen middernacht.